Kontinuum sercowo-nerkowo-wątrobowe w cukrzycy typu 2: deeskalacja insulinoterapii dzięki terapii ukierunkowanej narządowo.
Wyzwania diagnostyczne i terapeutyczne u pacjenta z rozpoznaną cukrzycą typu 1 i rozwijającymi się cechami cukrzycy typu 2.
W artykule przedstawiono tabelaryczne zestawienie systemów monitorowania glikemii objętych refundacją. Zestawienie ułatwia szybkie porównanie dostępnego sprzętu i zasad refundacji w praktyce klinicznej.
Czy osobom w podeszłym wieku, leczonym insuliną, należy proponować system ciągłego monitorowania glikemii?
Doświadczenia związane ze stosowaniem terapii skojarzonej o stałym stosunku (insulina + GLP-1RA) w rutynowej praktyce klinicznej.
O czym należy pamiętać przy modyfikacji dawek insuliny w zależności od funkcji poznawczych pacjenta?
Skojarzenie insuliny bazowej z agonistami GLP-1 redukuje odsetek HbA1c i masę ciała, zmniejszając jednocześnie ryzyko hipoglikemii. Kiedy warto rozważyć tę metodę leczenia?
W jakich sytuacjach zrezygnować z preparatów insuliny, a kiedy są wskazane?
AID znacząco zmniejszają odsetek hemoglobiny glikowanej u osób z cukrzycą typu 2, zapewniając lepszą kontrolę glikemii bez zwiększenia ryzyka hipoglikemii.
W artykule opisano przypadek pacjenta, u którego konieczne było przejście z terapii doustnej na insulinoterapię, by osiągnąć lepszą kontrolę glikemii i jednocześnie uwzględnić progresję PChN.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.