Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Test kompetencji komunikacyjnych - SYTUACJA 29

Autorzy: Wojciech Feleszko, Łukasz Małecki
Test pochodzi z podręcznika "Komunikacja medyczna dla studentów i lekarzy", pod redakcją Marii Nowiny Konopki, Wojciecha Feleszki, Łukasza Małeckiego

Po dyplomie pracujesz jako stażysta w gabinecie lekarza rodzinnego. Na wizytę zgłasza się matka z 12-letnią pacjentką skarżącą się na duszności. Na pierwszy rzut oka nic nie wskazuje na to, żeby dziecko miało duszności.

Co robisz?

A. Oświadczasz matce, że „głupoty ci tu opowiada”.

B. Rozpoznajesz przeniesiony zespół Münchhausena.

C. Odnotowujesz w dokumentacji przypadek nadopiekuńczej matki.

D. Pytasz, na czym polega odczuwana przez dziecko duszność, i dopytujesz o dodatkowe objawy (np. szybki, płytki lub ciężki oddech).

E. Zlecasz ocenę saturacji oraz badanie radiologiczne klatki piersiowej.

F. Pytasz, kiedy pojawiły się objawy i czy słyszalne są jakieś dodatkowe dźwięki (np. świszczący oddech, postękiwanie).

G. Pytasz matkę, czy zauważyła u dziecka ograniczenie codziennej aktywności (np. podczas zabawy lub w szkole).

H. Prosisz o pomoc doświadczonego kolegę, a jeżeli nikt taki nie jest dostępny – kierujesz pacjentkę do pulmonologa.

Zobacz poprzedni test >> TEST 28

Wybierz trzy najwłaściwsze drogi postępowania w tej sytuacji:

Jak rozmawiać z pacjentem

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Współpraca

Centrum komunikacji klinicznej logo