medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Polska nie ma patentu na wystarczająco dobry system ochrony zdrowia za 5,4 proc. PKB, gdy kraje (również ościenne), które takie systemy mają, wydają na nie 8-10 proc. swojego, na ogół wyższego, PKB. To jest fakt z kategorii oczywistych, pod którym podpisywali się eksperci obecnie rządzącej koalicji, gdy ta była jeszcze opozycją.
Na zmianę ministra jest albo za późno, albo za wcześnie. Na pewno za wcześnie, jeśli z kolejnym premier Donald Tusk wiązałby jakieś poważniejsze plany, a dymisja nie miałaby być tylko formą odreagowania frustracji szefa rządu.
Politycy powinni łamać głowy, w jaki sposób przekonać społeczeństwo, że musimy płacić na zdrowie więcej, a nie mniej.
Przywracanie państwa prawa może mieć, jak widać, różne oblicza. Jednym z nich jest otwieranie furtek przez premiera i konstytucyjnych ministrów.
Jako społeczeństwo musimy odrzucić emocje i zrezygnować z myślenia życzeniowego, a przyjrzeć się danym i faktom. Jeśli chcemy, żeby ochrona zdrowia funkcjonowała lepiej niż obecnie, musimy po prostu łożyć na nią więcej.
Propozycja podwyższenia akcyzy na wyroby nowatorskie czy na płyny do e-papierosów w większej skali niż na „tradycyjne” papierosy, a także objęcia akcyzą urządzeń do waporyzacji jest antyzdrowotna i może zniechęcać palaczy do przechodzenia na mniej szkodliwe alternatywy.
Wprowadzenie elastycznego finansowania ochrony zdrowia stanowiłoby istotny krok w kierunku systemu opartego na zdrowszych zasadach ekonomicznych.
Nie byłoby postępu w medycynie bez firm pracujących nad innowacyjnymi terapiami, które inwestują pieniądze również w to, by wiedza na temat ich produktów dotarła do milionów profesjonalistów na świecie i w to, by ci profesjonaliści mieli możliwość podzielenia się wiedzą i doświadczeniami, płynącymi ze stosowania terapii w praktyce.
Minister Zdrowia potwierdza: w Polsce nie będzie obowiązkowego rejestru ciąż – napisała na platformie X Izabela Leszczyna, a media zaczęły się rozpisywać o „mocnym przekazie”. Może warto się raczej zastanowić, jak to się stało, że MZ tak szybko i łatwo zmienia zdanie o 180 stopni?
Trudno ukryć, że rząd, a może zwłaszcza Koalicja Obywatelska, ma potężny problem tożsamościowy, odkrywając bliskość (poglądów, a może też decyzji politycznych) z partią, od której ugrupowanie miało się różnić o 180 stopni.
Można dywagować, czy w sytuacji, gdy wprowadzana jest ważna – i ciągle jak się wydaje nie do końca przygotowana – zmiana, to właśnie serwis z dumną końcówką „gov” nie powinien być w odwodzie, na wypadek, gdyby jakieś systemy gabinetowe zawiodły, ale skoro „coś poszło nie tak”, dywagacje te tracą sens.
Debata na temat finansowania ochrony zdrowia powinna się koncentrować na pomysłach zwiększania nakładów, a nie poszukiwania możliwości pomniejszenia przychodów NFZ.
Nie cichnie burza wokół ustawy o minimalnych wynagrodzeniach, choć wszystko wskazuje, że do końca wakacji nie będzie ona przedmiotem dyskusji i decyzji w Sejmie.
Dyskusje w Sejmie, czy to na posiedzeniach plenarnych, czy w komisjach, to nie są spotkania o charakterze towarzyskim. Zwłaszcza przedstawicieli rządu powinna obowiązywać odpowiedzialność za słowa.
Posłowie będą się pochylać nad przyszłością, a miliardów złotych brakuje już teraz – taka konstatacja jest prawdziwa, choć nie do końca. Polski system ochrony zdrowia najlepiej stabilizuje jego własna inercja i niesprawność.
Minister zdrowia nie może kierować sprawami systemu ochrony zdrowia, patrząc nieustannie we wsteczne lusterko. Nic dobrego z tego nie wyniknie, bo bieżących wyzwań jest aż nadto. Ciągłe, a w każdym razie (zbyt) częste, krytykowanie poprzedników przypomina aż nadto nieszczęsne „przez osiem ostatnich lat”, które słyszeliśmy... przez osiem ostatnich lat.
Nie da się zrealizować obietnic krótszych kolejek, podwyżek dla lekarzy i reszty personelu medycznego oraz wzmocnić profilaktyki, jeśli jednocześnie proponuje się drogę ograniczenia środków w systemie ochrony zdrowia.
Czy można przejść obojętnie wobec informacji, że w ciągu trzech lat w systemie ochrony zdrowia różnica między przychodami a kosztami sięgnie 160 mld zł? Czy można podejmować decyzje, które tę wyrwę jeszcze powiększą? W polityce niemożliwe, jak się okazuje, nie istnieje.
Donald Tusk już zdążył na portalu X ogłosić wojnę z dilerami handlującymi fentanylem. Jest to oczywisty temat zastępczy, aby znowu nic nie robić i udawać, że walczy się z poważnym problemem społecznym.
Minister zdrowia ma więcej ocen negatywnych niż pozytywnych, ale i tak daje jej to piąte miejsce w rządzie, a czwarte wśród ministrów w rankingu najlepiej ocenianych członków rządu. Co to mówi o odbiorze gabinetu Donalda Tuska w opinii publicznej, a co o sytuacji w ochronie zdrowia?
