W praktyce

  • Jak nie utopić pacjenta na dyżurze, czyli o nowoczesnej płynoterapii okołooperacyjnej

    Kluczowe w okresie okołooperacyjnym jest leczenie odpowiednią ilością i rodzajem płynów. Najnowsze odkrycia dotyczące integralności bariery naczyniowej, jej funkcji fizjologicznych oraz znaczenia dla zapobiegania przepuszczalności naczyń wyznaczają zupełnie nowy kierunek w podejściu do podaży płynów.

  • Techniki tracheostomii przezskórnej

    Tracheostomia ułatwia długotrwałą wentylację krytycznie chorych. Pozwala uniknąć negatywnych skutków oddziaływania rurki intubacyjnej wprowadzonej przez krtań.

  • Majaczenie w przebiegu chorób somatycznych

    Wśród zespołów zaburzeń świadomości obserwowanych w codziennej praktyce lekarskiej szczególną pozycję zajmuje majaczenie somatogenne (delirium) - groźne i obciążające rokowanie powikłanie wielu ostrych stanów chorobowych. Wystąpienie zaburzeń świadomości stanowi przeważnie objaw głębokich zaburzeń homeostazy ustrojowej, świadczy o załamaniu mechanizmów kompensacyjnych organizmu, a także o neurotoksycznym wpływie stosowanego leczenia lub przyjętej substancji psychoaktywnej.

  • Niewydolność serca a przewlekła obturacyjna choroba płuc

    W artykule omówiono trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.

  • Drenaż jamy opłucnej

    Drenaż jamy opłucnej jest najczęściej wykonywanym przez chirurgów ogólnych i urazowych zabiegiem w obrębie klatki piersiowej. Ponieważ wprowadzenie drenu może być konieczne w trybie pilnym, każdy chirurg ogólny i traumatolog musi taką umiejętność opanować, mając świadomość możliwych problemów i powikłań.

  • Intensywna terapia – postępy 2011

    Autor przedstawia wybrane publikacje z 2011 roku dotyczące następujących zagadnień: ostrej niewydolności oddechowej, sepsy, urazów, płynoterapii, monitorowania, żywienia, etyki oraz organizacji oddziałów intensywnej terapii.

  • Zaopatrywanie odmy prężnej

    Gromadzenie się powietrza pod wzmożonym ciśnieniem w jamie opłucnej, prowadzące do stopniowo narastającej, a niekiedy nagłej niewydolności krążeniowo-oddechowej, może spowodować zgon, wymaga zatem szybkiego rozpoznania i leczenia.

  • Techniki zabiegów. Technika leczenia tlenem

    Tlenoterapię stosuje się w ostrej i przewlekłej niewydolności oddechowej. Bezwzględnym wskazaniem w stanach ostrych jest wysycenie tlenem hemoglobiny krwi tętniczej (SaO2) <94%; wyjątek stanowi rozpoznana lub podejrzewana hiperkapniczna niewydolność oddechowa.

  • Oparzenie dróg oddechowych i przełyku

    Wysoka temperatura oraz niektóre lotne substancje chemiczne mogą spowodować oparzenie dróg oddechowych. Uszkodzenie górnych dróg oddechowych może skutkować szybko rozwijającym się obrzękiem prowadzącym do niedrożności, zwłaszcza w przypadku oparzeń krtani. Ofiara oparzenia wymaga niezwłocznie intubacji, zanim dojdzie do niedrożności. Na oparzenie górnych dróg oddechowych mogą wskazywać pęcherze na wargach, opalone włosy na brodzie i w nozdrzach.

  • Powierzchnia ciała

    Parametr niezbędny do określenia dawkowania wielu leków oraz obliczenia niektórych parametrów fizjologicznych (np. wskaźnika sercowego).

15 artykułów - strona 1 z 2