Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Aktualne zalecenia dotyczące postępowania w przypadku zróżnicowanych raków tarczycy. Przegląd i analiza porównawcza zaleceń

08.09.2011
An examination of recently revised differentiated thyroid cancer guidelines
B.S. Miller, G.M. Doherty
Current Opinion in Oncology, 2011; 23: 1-6

KOMENTARZ

dr hab. med. Marcin Barczyński
III Katedra Chirurgii Ogólnej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

Problematyka leczenia chorych na raka tarczycy staje się obecnie coraz bardziej aktualna. W 2008 roku w Polsce odnotowano w Krajowym Rejestrze Nowotworów blisko 2000 nowych zachorowań na raka tarczycy, a wzrost zapadalności na przestrzeni 10 lat wyniósł 50%.
Przegląd aktualnych zaleceń czołowych światowych towarzystw naukowych dotyczący postępowania w przypadku zróżnicowanych raków tarczycy z jednej strony systematyzuje wiele aspektów leczenia tych nowotworów, z drugiej jednak zwraca uwagę iż nadal istnieją obszary wiedzy, w których wciąż pozostaje wiele wątpliwości wynikających z braku jednoznacznych wyników badań klinicznych. Warto podkreślić, że w 2010 roku zostały także opublikowane uaktualnione zalecenia polskie dotyczące diagnostyki i leczenia raka tarczycy przygotowane przez Polską Grupę do spraw Nowotworów Endokrynnych.1
W zakresie diagnostyki wielkość guza przestała być jedynym i najważniejszym kryterium przy wyborze miejsca do biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej (BAC); wiadomo dzisiaj, że należy kierować się również oceną obrazu ultrasonograficznego zmian ogniskowych w tarczycy, które determinują także kolejność zmian poddawanych BAC w wolu wieloguzkowym. Potwierdzenie niezłośliwego charakteru 3 najbardziej podejrzanych zmian, pozwala określić całe wole jako niezłośliwe.
Nowością jest przyjęcie sześciostopniowego podziału wyników badania cytologicznego materiału pobranego za pomocą BAC, od "zmiany łagodnej" obarczonej jedynie 1% ryzykiem wyniku fałszywie ujemnego poprzez kategorię "podejrzenie złośliwości" cechującą się ryzykiem złośliwości rzędu 50-75%, aż do kategorii "zmiany złośliwej". Wprowadzono pojęcie "podejrzenie nowotworu pęcherzykowego" (PNP), które zastępuje dotychczas stosowane określenie "guzek pęcherzykowy". W tej kategorii różnicowanie gruczolaka i raka pęcherzykowego nie jest możliwe w oparciu o badanie cytologiczne, stąd zalecenie leczenia operacyjnego w takich przypadkach. Rekomendacje dopuszczają jednak odstąpienie od leczenia operacyjnego na rzecz bacznej obserwacji przy małych zmianach PNP (<3 cm), co wynika z małego ryzyka złośliwości szacowanego w Polsce na 5-10%.

ASCO Annual Meeting

Patroni projektu

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Przegląd badań

Rak po polsku

Blog Katarzyny Kubisiowskiej

Leia, Carrie, „wariatka”

Lista pozaekranowych nieszczęść księżniczki Lei jest dłuższa niż wszystkie razem wzięte części „Gwiezdnych wojen”. Przerażające i poruszające. Czym? Tym, że do opisu choroby psychicznej brakuje języka. To znaczy jest – ale stygmatyzujący, wykluczający.