medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
To jeden z wniosków fińskiego badania obejmującego dzieci objęte programem powszechnych szczepień przeciwko pneumokokom.
W czerwcowym numerze AIDS, zespół pediatrów amerykańskich opublikował wyniki analizy przekrojowej porównującej stężenie wybranych biomarkerów uszkodzenia serca i zapalnych u dzieci zakażonych wewnątrzmacicznie HIV oraz dzieci, których matki zakażone HIV otrzymywały skuteczną HAART i w związku z tym dzieci uniknęły zakażenia.
Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) stanowi jedno z najważniejszych i najtrudniejszych wyzwań współczesnej intensywnej terapii. Szacuje się, że występuje on u 10% chorych leczonych na oddziałach intensywnej terapii i wiąże się ze śmiertelnością rzędu 40%.
W ramach kontynuacji badania FUTURE II oceniono skuteczność rzeczywistą szczepionki 4-walentnej po dodatkowych 10 latach obserwacji. Sprawdź, jakie uzyskano wyniki.
Majaczenie jest poważnym problemem w OIT, który dotyka nawet 80% najciężej chorych pacjentów i wiąże się z występowaniem licznych powikłań. Autorzy badania postanowili sprawdzić, czy nocna podaż deksmedetomidyny jest w stanie zmniejszyć częstość występowania majaczenia i poprawić jakość snu u krytycznie chorych pacjentów, którzy wymagali stosowania sedacji.
U hospitalizowanych chorych leczonych antybiotykami stosowanie probiotyków, w porównaniu z placebo albo niestosowaniem probiotyku ani placebo, zmniejsza ryzyko zakażenia C. difficile, bez wpływu na ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Sepsa, to stan zagrożenia życia - szybsze postępowanie to większa szansa na przeżycie pacjenta - omówienie badania dotyczącego opóźnienia w realizacji wytycznych Surviving Sepsis Campaign i śmiertelności wenątrzszpitalnej u chorych z ciężką sepsą i wstrząsem septycznym.
Doniesienie zespołu polskich autorów wykazało użyteczność pomiarów stężenia albumin u chorych na raka jelita grubego poddanych operacji laparoskopowej oraz objętych opieką okołooperacyjną według protokołu ERAS.
Kwestia optymalnego czasu prowadzenia leczenia przeciwdepresyjnego u pacjentów w ostrej fazie choroby budzi kontrowersje. Celem autorów omawianej pracy była ocena w różnych punktach czasowych skuteczności leczenia przeciwdepresyjnego u dorosłych cierpiących na dużą depresję w ostrej fazie choroby.
Czy leki te stosowane w ramach terapii podtrzymującej u chorych z omawianej populacji klinicznej są bardziej efektywne i lepiej tolerowane niż leki normotymiczne I generacji?
Czy zastosowanie SSRI w większej dawce przyczynia się do poprawy efektów leczenia u dorosłych osób z rozpoznaniem MDD (w porównaniu z chorymi przyjmującymi te leki w mniejszych dawkach)?
Badanie TOSCA.IT dotyczy ważnego dla praktyki klinicznej zagadnienia związanego z terapią cukrzycy typu 2. Gdy zapada decyzja o leczeniu farmakologicznym, lekiem najczęściej stosowanym – zgodnie z ogólnymi zaleceniami jest metformina.
Czy podejmowanie decyzji o antybiotykoterapii z wykorzystaniem oznaczania stężenia prokalcytoniny u chorych z ciężkimi zaostrzeniami POChP przyjętych na OIT jest przydatne?
Wczesne rozpoznanie raka trzustki wymaga odpowiedniego nadzoru nad osobami obciążonymi zwiększonym ryzykiem jego rozwoju. Jednym z prekursorów raka gruczołu trzustkowego jest łatwy do rozpoznania i obserwacji wewnątrzprzewodowy brodawkowaty nowotwór śluzowy.
W przypadku tej postaci nowotworu wytyczne dotyczące nadzoru nad chorymi bywają zróżnicowane. Celem omawianej publikacji była retrospektywna analiza wyników leczenia (z lat 2001–2016) i ustalenie optymalnego czasu trwania obserwacji chorych i interwałów czasowych, w jakich należy wykonywać badania kontrolne.
Wyniki badania DREAM
Standardowe igły do nakłucia lędźwiowego mają ostro zakończoną końcówkę z otworem pośrodku, natomiast końcówka igły atraumatycznej jest łagodnie stożkowato zakończona, a otwór znajduje się z boku. Po wykonaniu nakłucia lędźwiowego za pomocą igły atraumatycznej (ze stożkowatym zakończeniem) zaobserwowano...
Zgodnie z aktualnymi wskazaniami przyjmowanie amisulpridu zaleca się u chorych na schizofrenię, z objawami pozytywnymi (takimi jak urojenia, omamy, formalne zaburzenia myślenia) i/lub objawami negatywnymi (np. stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne).
Łącznie w 39 badaniach uczestniczyło 6511 chorych, których poddano operacjom takim jak: częściowe i całkowite wycięcie żołądka, resekcja przełyku, pankreatoduodenektomia, resekcja wątroby, resekcja pęcherza moczowego, laparoskopowa nefrektomia, laparoskopowa prostatektomia, laparoskopowa resekcja wątroby i laparoskopowa częściowa resekcja żołądka.
