U dorosłych chorych z OZW zakwalifikowanych do leczenia inwazyjnego stosowanie klopidogrelu w podwójnej dawce, w porównaniu z dawką standardową, a także większej dawki ASA, w porównaniu z dawką mniejszą, nie zmniejszyło ryzyka wystąpienia zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca oraz udaru mózgu w okresie 30 dni.
U chorych z objawową PNS i LVEF =<35% przyjmowanie iwabradyny, w porównaniu z placebo, zmniejszyło ryzyko zgonu z powodu PNS i hospitalizacji, przy częstszym występowaniu objawowej bradykardii i zaburzeń widzenia.
U dorosłych chorych z OZW poddanych PCI stosowanie klopidogrelu w podwójnej dawce, w porównaniu z dawką standardową, zmniejszyło ryzyko zawału serca i zakrzepicy w stencie, ale zwiększyło ryzyko poważnego i mniejszego krwawienia w ciągu 30 dni obserwacji.
U chorych operowanych z powodu niepowikłanej, nienawrotowej przepukliny pachwinowej (jedno- lub obustronnej) sposobem TEP zastosowanie lekkich siatek z tworzyw sztucznych w porównaniu z zastosowaniem ciężkich siatek z tworzyw sztucznych wiązało się ze zmniejszeniem ruchliwości plemników.
W grupie chorych poddawanych operacjom w obrębie jamy brzusznej ze wskazań planowych stosowanie robota chirurgicznego Da Vinci w porównaniu z operacją laparoskopową bez użycia robota skutkuje w przypadku niektórych wskazań wyższymi kosztami i dłuższym czasem trwania zabiegu.
U chorych operowanych z powodu objawowych guzków krwawniczych w stopniu III lub IV wykonanie hemoroidektomii z zastosowaniem aparatu LigaSureTM w porównaniu z operacją sposobem Longo wiązało się z przejściowym zmniejszeniem ryzyka utrzymującego się wypadania guzka krwawniczego po 4 tygodniach od zabiegu.
Biegunka związana z zakażeniem C. difficile u chorych poddawanych operacjom brzusznym wiązała się z mniejszym ryzykiem zgonu niż w grupie chorych leczonych na oddziałach internistycznych.
Stosowanie lorazepamu i.v. było równie skuteczne i bezpieczne jak stosowanie diazepamu z fenytoiną i.v. u dzieci z drgawkowym stanem padaczkowym.
U chorych z marskością wątroby, którzy przebyli >=2 epizody encefalopatii wątrobowej w ciągu ostatnich 6 miesięcy, stosowanie rifaksyminy zmniejszyło ryzyko nawrotu encefalopatii i hospitalizacji.
Retinopatia cukrzycowa jest jedną z głównych przyczyn ślepoty w krajach rozwiniętych.
Meksyletyna w dawce 150 lub 200 mg 3 × dz. skracała czas relaksacji mięśni ręki u chorych na dystrofię miotoniczną typu 1.
Zolmitryptan i sumatryptan stosowane doraźnie skutecznie zmniejszają nasilenie i przyspieszają ustąpienie bólu głowy u chorych z klasterowym bólem głowy.
ASA w dawce 1000 mg stosowany samodzielnie lub w połączeniu z metoklopramidem, w porównaniu z placebo, zmniejsza nasilenie migrenowego bólu głowy i towarzyszących mu objawów.
Aripiprazol bywa uznawany za prototyp LPP "III generacji" – tzw. stabilizatorów układu dopaminergiczno-serotoninergicznego.
Rozpoczęcie leczenia zaostrzenia astmy u dzieci w wieku szkolnym przez rodziców za pomocą prednizolonu podawanego doustnie przez 3–5 dni pozwoliło zmniejszyć nasilenie objawów astmy w ciągu dnia i liczbę konsultacji lekarskich, a także nieznamiennie skrócić czas nieobecności dziecka w szkole.
Agomelatyna (stosowana zarówno w dawce 25 mg/d, jak i 50 mg/d) jest lekiem dobrze tolerowanym, a po nagłym zaprzestaniu jej stosowania nie obserwuje się ani objawów odstawiennych, ani zwiększenia prwdopodobieństwa nawrotu choroby.
Ból jest najczęstszym objawem somatycznym (w 2/3 przypadków jest to ból mięśniowo-szkieletowy) zgłaszanym przez pacjentów w opiece pozaszpitalnej i często współistnieje z depresją.
Skuteczność midazolamu podanego na błonę śluzową policzka u dzieci z napadem drgawek była podobna do skuteczności diazepamu podanego dożylnie. Według autorów badania, midazolam może być korzystną alternatywą, zwłaszcza gdy założenie wkłucia dożylnego jest utrudnione.
Krwawienia z wrzodów trawiennych są jedną z częstych przyczyn przyjęć na oddziały ratunkowe. Pomimo leczenia endoskopowego krwawienie nawraca u 10–20% chorych, a śmiertelność sięga 4%.
W leczeniu dzieci z biegunką wywołaną przez Campylobacter azytromycyna stosowana w jednorazowej dawce wynoszącej 30 mg/kg mc. jest dobrze tolerowana i skuteczniejsza niż azytromycyna w dawce 20 mg/kg mc. oraz erytromycyna podawana przez 5 dni.