Dzięki postępowi medycyny pediatrzy i lekarze rodzinni coraz częściej spotykają się z różnymi następstwami wcześniactwa. Jednym z nich jest retinopatia wcześniaków, w której warunkiem uzyskania optymalnych efektów leczenia jest odpowiednia współpraca pediatrów i okulistów. Pediatrzy muszą zatem znać zasady postępowania. W Polsce obowiązują zasady ustalone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia. Niniejszy artykuł podsumowuje zalecenia AAP, które nieco się różnią od dotychczasowych zaleceń polskich, jednak mogą stanowić podstawę wprowadzenia pewnych zmian (wspomina o nich autorka komentarza). Wybierając ten artykuł do publikacji, pragniemy przede wszystkim podkreślić, jak poważna jest retinopatia i jak wiele w procesie leczenia zależy od dobrej współpracy lekarzy różnych specjalności.
Wytyczne ESC wykazują wiele podobieństw do wytycznych American College of Cardiology (ACC) i American Heart Association (AHA), ale jest też wiele ważnych różnic.
W IV części opracowania wytycznych ACIP przedstawiono techniczne aspekty szczepień: zasady postępowania ze szczepionkami, wykonywania szczepień oraz postępowania w przypadku wystąpienia ostrych odczynów poszczepiennych. Czytając zalecenia, można się dowiedzieć między innymi: które szczepionki wstrzykiwać podskórnie lub domięśniowo i jak prawidłowo wykonać szczepienie? co zrobić, jeżeli szczepionkę poda się w niewłaściwe miejsce lub w niewłaściwy sposób? czy można modyfikować zalecenia producenta? Dzięki opracowaniu redakcyjnemu tekst ma postać czytelnych zaleceń z krótkim uzasadnieniem, aby możliwie ułatwić podejmowanie decyzji w praktyce.
W USA wśród młodych, aktywnych seksualnie osób zmiany owrzodzeniowe na narządach płciowych występują najczęściej w związku z opryszczką, kiłą i wrzodem wenerycznym. Wszystkie te choroby zwiększają ryzyko zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (human immunodeficiency virus – HIV). Należy pamiętać, że nie w każdym przypadku owrzodzenia narządów płciowych spowodowane są chorobą przenoszoną drogą płciową, a także o tym, że przyczynę owrzodzeń może stanowić więcej niż jedna z tych chorób.
Artykuł zawiera informacje na temat hiperglikemii poposiłkowej istotne w codziennej praktyce, wybrane z pełnej wersji aktualnych wytycznych Międzynarodowej Federacji ds. Cukrzycy (IDF). Podano: 1) definicję i patomechanizm hiperglikemii poposiłkowej w cukrzycy; 2) zasady oceny glikemii poposiłkowej; 3) następstwa hiperglikemii poposiłkowej; 4) leczenie ukierunkowane na hiperglikemię poposiłkową.
Artykuł zawiera aktualne zalecenia dotyczące następujących zagadnień: 1) chemioprewencja raka płuca; 2) badania przesiewowe w kierunku raka płuca; 3) diagnostyka patomorfologiczna w chirurgii raka płuca; 4) postępowanie z chorym z pojedynczym guzkiem w płucu; 5) wstępne rozpoznanie raka płuca; 6) wstępna ocena chorego na raka płuca: objawy podmiotowe i przedmiotowe, wyniki badań laboratoryjnych oraz zespoły paranowotworowe; 7) oena parametrów fizjologicznych u pacjentów z podejrzeniem raka płuca kwalifikowanych do wycięcia płuca; 8) neinwazyjne metody oceny stopnia zaawansowania niedrobnokomórkowego raka płuca; 9) inwazyjna ocena lokalnego zaawansowania raka płuca w śródpiersiu; 10) neoplazja śródnabłonkowa oskrzeli i wczesny rak oskrzeli głównych; 11) leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca w poszczególnych stopniach zaawansowania; 12) sytuacje szczególne; 13) rak oskrzelikowo-pęcherzykowy; 14) drobnokomórkowy rak płuca; 15) metody medycyny komplementarnej i onkologia holistyczna w raku płuca; 16) monitorowanie i nadzór nad chorymi na raka płuca po leczeniu w zamyśle radykalnym; 17) opieka paliatywna nad chorymi na raka płuca; 18) konsultacje z zakresu opieki paliatywnej, ocena jakości życia i żałoba w opiece terminalnej nad chorymi na raka płuca.
Artykuł zawiera najważniejsze z praktycznego punktu widzenia informacje z aktualnego stanowiska międzynarodowego zespołu ekspertów w sprawie definicji zawału serca. Przedstawiono w nim: 1) kryteria świeżego i przebytego zawału serca; 2) kliniczne cechy niedokrwienia mięśnia sercowego; 3) klasyfikację patomorfologiczną i kliniczną zawału serca; 4) biomarkery zawału serca; 5) elektrokardiograficzne wykrywanie zawału serca; 6) rolę badań obrazowych; 7) kryteria rozpoznania zawału serca związanego z zabiegami rewaskularyzacyjnymi.
Kolejna część zaleceń ACIP dotyczy przeciwwskazań do wykonania szczepień i sytuacji wymagających zachowania szczególnej ostrożności. W artykule przedstawiono ogólne zalecenia dotyczące wszystkich szczepień, a zalecenia swoiste dla poszczególnych szczepionek ułożono w formie przejrzystej tabeli. Z artykułem tym powinni się zapoznać wszyscy lekarze zajmujący się szczepieniami.
W artykule podano główne fakty dotyczące ryzyka chorób sercowo-naczyniowych u kobiet w okresie okołomenopauzalnym oraz interwencje wskazane w celu zmniejszania tego ryzyka.
ACIP regularnie wydaje zalecenia dotyczące szczepień przeciwko grypie. W tegorocznych zaleceniach pojawiło się kilka istotnych zmian dotyczących grup, w których zaleca się szczepienie, liczby dawek w młodszych grupach wiekowych oraz zalecanego czasu szczepienia. Zagadnienia te przedstawiono w niezwykle przystępny sposób i poparto istotnymi danymi z badań naukowych. Zamieszczony w artykule algorytm ułatwi podejmowanie szybkich decyzji w gabinecie lekarskim.
Jedną z metod walki z MRSA jest dokładne określenie ich udziału w zakażeniach oraz ścisłe przestrzeganie odpowiedniego postępowania diagnostycznego, terapeutycznego i przeciwepidemicznego. Taki cel mają komentowane wytyczne opracowane wspólnie przez przedstawicieli trzech towarzystw naukowych reprezentujących najważniejsze dziedziny, w których kręgu znajduje się między innymi problem zakażeń szpitalnych.
Nowe europejskie wytyczne postępowania w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinków ST (non-ST segment elevation acute coronary syndromes – NSTE-ACS) zostały opublikowane w czerwcu 2007 roku, 2 miesiące przed ukazaniem się aktualizacji wytycznych ACC i AHA na ten sam temat.
Artykuł zawiera najnowsze wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące postępowania w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinków ST. Przedstawiono w nim szczegółowo: 1) przyczyny i obraz kliniczny; 2) algorytm postępowania diagnostycznego i terapeutycznego; 3) rolę poszczególnych badań pomocniczych w ustalaniu rozpoznania i stratyfikacji ryzyka; 4) zasady farmakoterapii i leczenia inwazyjnego.
Ból jest czynnikiem ograniczającym możliwość wykonywania różnych procedur u dzieci, a naszym zadaniem jest zrobić wszystko, aby go zminimalizować. AAP zebrała dane i opracowała zalecenia, w których Czytelnik znajdzie odpowiedź między innymi na takie pytania, jak: czy informować dziecko o szczepieniu, a jeżeli tak, to kiedy to zrobić? w które miejsca podawać szczepionkę, aby zminimalizować ból, ale nie osłabić odpowiedzi immunologicznej? czy ogrzewać szczepionkę przed podaniem? czy podanie niektórych szczepionek wiąże się z silniejszym odczuciem bólu? jak powinni się zachowywać podczas szczepienia rodzice i personel? czy odwracanie uwagi dziecka jest skuteczne? Prezentowane zalecenia można stosować w każdym gabinecie, dlatego należy je szeroko propagować. Aby jednak były stosowane rutynowo, lekarze muszą się przekonać, że ich skuteczność została udowodniona. Zapraszamy do lektury!
Druga część najnowszych wytycznych ACIP dotyczy zasad, których należy przestrzegać, aby preparaty zawierające immunoglobuliny nie osłabiły skuteczności wykonywanych szczepień. Jest adresowana do szerokiej rzeszy lekarzy realizujących szczepienia ochronne. Kiedy należy zachować dłuższy odstęp czasu między podaniem takiego preparatu a wykonaniem szczepienia? Po jakim upływie czasu od szczepienia można bezpiecznie podawać preparaty przeciwciał? Kiedy szczepienie należy powtórzyć? Jakich szczepionek dotyczą te ograniczenia? Odpowiedzi na te pytania oraz precyzyjne zalecenia, jak postępować, znajdą Czytelnicy w niniejszym artykule.
Czwarta i ostatnia część cyklu opracowań najnowszych wytycznych GINA 2006 dotyczy zasad rozpoznawania astmy u dzieci. Kiedy podejrzewać astmę? Jakie choroby mogą się podobnie objawiać? Czy spirometria jest niezbędna do rozpoznania i rozpoczęcia leczenia astmy u dzieci? Czy i kiedy wykonywać pomiary szczytowego przepływu wydechowego (PEF)? Czy próba leczenia przeciwastmatycznego jest pomocna w rozpoznawaniu astmy u dzieci? Odpowiedzi na te, a także inne praktyczne pytania znajdzie Czytelnik w niniejszym opracowaniu.
W artykule przedstawiono praktyczne informacje dotyczące rozpoznawania i leczenia wad lewego ujścia żylnego – zwężenia, niedomykalności i wady złożonej, wybrane z najnowszych wytycznych postępowania w zastawkowych wadach serca, wydanych przez amerykańskie towarzystwa kardiologiczne. Omówiono: przyczyny, klasyfikację i patofizjologię oraz przebieg naturalny, jak również sformułowano zalecenia dotyczące postępowania diagnostycznego oraz leczenia zachowawczego i inwazyjnego. W komentarzu porównano te wytyczne amerykańskie z aktualnymi wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego.