medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Cel niniejszych wytycznych stanowi przedstawienie aktualnych danych dotyczących sposobów prowadzenia porodu w przypadku położenia miednicowego płodu. Zakres tematów obejmuje podejmowanie decyzji odnośnie do sposobu oraz technik stosowanych podczas porodu. Wytyczne nie omawiają opieki przed- i poporodowej.
Z ponad 100 poznanych typów ludzkiego wirusa brodawczaka (human papilloma virus – HPV) więcej niż 30 może stanowić przyczynę zakażeń narządów płciowych, w większości przebiegających bezobjawowo, a przez to niediagnozowanych.
Mianem obrotu zewnętrznego do położenia główkowego (external cephalic version – ECV) określa się przemieszczenie płodu do położenia główkowego dokonane przez powłokę brzuszną matki. W niniejszych wytycznych zebrano dane dotyczące rutynowego stosowania ECV w przypadku położenia miednicowego. ECV wykonuje się w celu zmniejszenia częstości występowania w terminie porodu położenia miednicowego oraz związanego z nim ryzyka, zwłaszcza dotyczącego cięcia cesarskiego, którego można uniknąć.
Zespół policystycznych jajników (polycystic ovary syndrome – PCOS) to powszechne zaburzenie, występujące u 5–10% kobiet w wieku prokreacyjnym i stanowiące w krajach rozwiniętych najczęstszą przyczynę niepłodności z powodu braku jajeczkowania.
Wytyczne ESC wykazują wiele podobieństw do wytycznych American College of Cardiology (ACC) i American Heart Association (AHA), ale jest też wiele ważnych różnic.
W USA wśród młodych, aktywnych seksualnie osób zmiany owrzodzeniowe na narządach płciowych występują najczęściej w związku z opryszczką, kiłą i wrzodem wenerycznym. Wszystkie te choroby zwiększają ryzyko zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (human immunodeficiency virus – HIV). Należy pamiętać, że nie w każdym przypadku owrzodzenia narządów płciowych spowodowane są chorobą przenoszoną drogą płciową, a także o tym, że przyczynę owrzodzeń może stanowić więcej niż jedna z tych chorób.
W artykule podano główne fakty dotyczące ryzyka chorób sercowo-naczyniowych u kobiet w okresie okołomenopauzalnym oraz interwencje wskazane w celu zmniejszania tego ryzyka.
Niniejsze wytyczne opracowano w celu przedstawienia wiarygodnych danych na temat ustalania rozpoznania, postępowania oraz leczenia w przypadku porodowych urazów zwieracza odbytu. Niewydolność zwieracza odbytu definiuje się jako każde niezamierzone oddanie stolca, gazów jelitowych lub naglące nietrzymanie stolca, wywierające niekorzystny wpływ na jakość życia kobiet.
Autorzy komentowanych rekomendacji zwracają uwagę, że konsumpcja alkoholu przez kobiety łączy się z udokumentowanym i w badaniach naukowych niekorzystnymi skutkami zarówno dla matki (niekontrolowane zachowania seksualne, nieplanowana ciąża, choroby przenoszone drogą płciową), jak i płodu (poronienia, wady wrodzone, ograniczenie wzrostu).
W poniższym opracowaniu dokonano przeglądu aktualnych informacji na temat rozpoznania i postępowania klinicznego w przypadku straty wczesnej ciąży, zdefiniowanej jako strata ciąży w okresie pierwszych 12 tygodni jej trwania.
W wytycznych zebrano dane dotyczące zwiększenia ryzyka dla płodu z ciąży powikłanej cholestazą oraz przedstawiono różne sposoby postępowania i leczenia tej choroby. Ze względu na mnogość definicji cholestazy ciężarnych i nieustalone kryteria diagnostyczne porównanie dostępnych danych oraz określenie szczegółowych zaleceń odnoszących się do różnych aspektów opieki nad ciężarną, u której ustalono takie rozpoznanie, jest niezwykle trudne. W niniejszym opracowaniu poruszono kwestie budzące wątpliwości oraz przedstawiono zalecenia co do przedmiotu przyszłych badań naukowych z tej dziedziny.
Częstość powikłań wywołanych przez łożysko przodujące, a także spowodowana nimi umieralność są duże, a ich występowanie wiąże się z koniecznością wykorzystywania znacznej ilości środków medycznych. Ponieważ liczba przypadków łożyska przodującego oraz jego powikłań będzie się nadal zwiększać ze względu na wzrastającą częstość cięć cesarskich oraz coraz starszy wiek matek, konieczna jest aktualizacja wytycznych dotyczących wspomnianych zagadnień. W niniejszej publikacji omówiono metody rozpoznawania łożyska przodującego i łożyska przodującego przyrośniętego, a także postępowanie kliniczne zarówno przed porodem, jak i w okresie okołoporodowym.
Kobiety w ciąży jajowodowej można leczyć operacyjnie (laparotomia, laparoskopia), farmakologicznie, a niekiedy tylko obserwować. Postępowanie zależy od warunków klinicznych oraz planów kobiety dotyczących kolejnego zajścia w ciążę.
Celem niniejszych wytycznych jest przekazanie lekarzom i położnym najnowszych danych na temat najskuteczniejszych metod zaopatrzenia urazu krocza, doznanego w czasie porodu, oraz najlepszych materiałów, które można zastosować.
Badanie ginekologiczne (obejmujące badanie za pomocą wziernika, badanie dwuręczne i badanie sutków) stanowi jedną z najbardziej intymnych procedur medycznych, która u wielu kobiet może wywołać uczucie wstydu i zażenowania. Większość kobiet akceptuje badanie przezpochwowe, jeśli wykonywane jest przez lekarza mającego odpowiednie umiejętności, miłego i delikatnego.
