W zapobieganiu odrze najważniejszą rolę odgrywają szczepienia ochronne. Obecnie szczepienia realizuje się szczepionką 3-składnikową (przeciwko odrze, śwince i różyczce [MMR]), lub 4-składnikową, zawierającą dodatkowo wirusa ospy wietrznej (MMRV).
Tak jak po każdym szczepieniu, po podaniu szczepionki zawierającej wirusa odry mogą wystąpić zdarzenia niepożądane. Wiadomo, że u dzieci w wieku 12–23 miesięcy, szczepionych pierwszy raz przeciwko odrze, ryzyko wystąpienia drgawek gorączkowych po szczepieniu MMRV jest większe niż w przypadku podania MMR i szczepionki przeciwko ospie wietrznej (V) w trakcie jednej wizyty, w oddzielne okolice anatomiczne (p. Równoczesne podanie MMR i szczepionki przeciwko ospie wietrznej). Kwestię ryzyka wystąpienia innych zdarzeń niepożądanych w zależności od zastosowanego schematu (MMRV vs MMR + V) w tej grupie wiekowej oceniono w badaniu kohortowym z 12-letnim okresem obserwacji, którego wyniki opublikowano w czasopiśmie „Pediatrics”. Analizie porównawczej poddano 7 głównych punktów końcowych: wstrząs anafilaktyczny, pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP), ataksja, zapalenie stawów, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych/zapalenie mózgu/encefalopatia, ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia i choroba Kawasaki. Dodatkowo porównano ryzyko wystąpienia gorączki i drgawek po szczepieniu na podstawie wcześniej nieanalizowanych danych z lat 2008–2012.
Badaniem objęto populację dzieci w wieku 12–23 miesięcy, którym świadczeń zdrowotnych udzielały instytucje uczestniczące w projekcie Vaccine Safety Datalink. Celem tego projektu, nadzorowanego przez Centers for Disease Control and Prevention, jest monitorowanie bezpieczeństwa szczepień.
W trakcie okresu obserwacji (lata 2000–2012) podano 123 200 dawek szczepionki MMRV i 584 987 dawek szczepionek MMR + V. Nie stwierdzono, aby ryzyko wystąpienia wybranych 7 zdarzeń niepożądanych było większe po szczepieniu MMRV niż po szczepieniu MMR + V. Niektóre zdarzenia w ogóle nie wystąpiły w okresie poszczepiennym lub odnotowano tylko pojedyncze przypadki. W dodatkowej analizie oceniono, czy schemat MMRV lub MMR + V niezależnie wiązał się z większym ryzykiem wystąpienia danego zdarzenia poprzez porównanie częstości zdarzeń w okresie narażenia (określona liczba dni po szczepieniu) z okresem kontrolnym. Dla obu schematów zaobserwowano zwiększone ryzyko ITP oraz mniejsze ryzyko wystąpienia ataksji. Również w tej analizie nie stwierdzono, aby jeden z ocenianych schematów był bezpieczniejszy od drugiego.
W porównaniu z MMR + V, szczepienie MMRV wiązało się z większym ryzykiem wystąpienia drgawek i gorączki w okresie 7–10 dni po szczepieniu, co jest zgodne z wcześniejszymi publikacjami.
W podsumowaniu autorzy zaznaczyli, że analiza porównawcza szczepienia MMRV z MMR + V oraz oddzielna ocena dla każdego z tych schematów nie wykazały żadnych nowych niepokojących sygnałów dotyczących bezpieczeństwa. Badanie to stanowi gwarancję, że oceniane zdarzenia niepożądane występują wyjątkowo rzadko i są tak samo prawdopodobne dla obu schematów szczepień.
