Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Rozpoznanie nowotworu złośliwego a ryzyko zachorowania na półpasiec

07.11.2019
Risk of Herpes Zoster Prior to and Following Cancer Diagnosis and Treatment: A Population-Based Prospective Cohort Study
Qian J.
J. Infect. Dis. 2019; 220: 3- 11

Opracowała Małgorzata Ściubisz, redaktor serwisu „Szczepienia”

W czasopiśmie „The Journal Infectious Diseases” opublikowano wyniki populacyjnego badania kohortowego z prospektywnym zbieraniem danych, w którym oceniono m.in. czy rozpoznanie nowotworu złośliwego oraz leczenie przeciwnowotworowe mają wpływ na ryzyko zachorowania na półpasiec. Do jakich wniosków doszli australijscy naukowcy?

Populację badania stanowiło 241 497 osób (54,5% kobiety) w wieku ≥45 lat (śr. 62 lata) mieszkających w stanie Nowa Południowa Walia w Australii, losowo wybranych z bazy danych Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej. Wszyscy uczestnicy wyrazili zgodę na długookresową obserwację oraz wykorzystanie danych klinicznych i demograficznych.

W ciągu 8 lat trwania badania (1 760 481 osobolat obserwacji), pierwszy epizod półpaśca wystąpił u 16 350 osób (6,8%; 9,3/1000 osobolat), a nowotwór złośliwy rozpoznano u 20 286 osób (8,4%; 11,5/1000 osobolat). Zaobserwowano, że osoby, u których rozpoznano nowotwór złośliwy, w porównaniu z osobami zdrowymi (bez rozpoznania nowotworu), obciążone były o 41% większym ryzykiem zachorowania na półpasiec (hazard względny skorygowany o znane czynniki zakłócające – aHR: 1,41 [95% CI: 1,32–1,52]). Większe ryzyko zachorowania na półpasiec dotyczyło zwłaszcza osób, u których rozpoznano nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego i było niemal 4-krotnie większe niż u osób zdrowych (aHR: 3,74 [3,11–4,51]). U osób z rozpoznaniem nowotworu złośliwego narządów miąższowych ryzyko zachorowania było większe o 30% (aHR: 1,30 [95% CI: 1,21–1,40]). Wśród osób, u których rozpoznano nowotwór złośliwy narządu miąższowego, większe ryzyko zachorowania na półpasiec obserwowano u osób poddanych chemioterapii niż u tych, które nie otrzymały takiego leczenia (aHR wyniosło odpowiednio: 1,83 [95% CI: 1,60–2,09] oraz 1,16 [95% CI: 1,06–1,26]).

W badaniu wykazano także, że ryzyko zachorowania na półpasiec było największe w pierwszym roku od rozpoznania nowotworu złośliwego i zmniejszało się wraz z upływem czasu. U osób, u których rozpoznano nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego, w pierwszym roku od diagnozy ryzyko zachorowania na półpasiec było 5-krotnie większe (aHR: 5,09 [95% CI: 3,83–6,75]). Po 3 latach od diagnozy ryzyko zachorowania zmniejszyło się, jednak nadal pozostawało 2-krotnie większe niż u osób, u których w okresie obserwacji nie rozpoznano nowotworu złośliwego. Po upływie tego samego czasu od diagnozy, u osób z rozpoznaniem nowotworu złośliwego narządu miąższowego ryzyko zachorowania na półpasiec było podobne do ryzyka obserwowanego u osób zdrowych. U osób z rozpoznaniem nowotworu złośliwego układu krwiotwórczego większe ryzyko zachorowania na półpasiec obserwowano już 2 lata przed diagnozą (aHR: 2,01 [95% CI: 1,31–3,09]). Zależności takiej nie odnotowano u osób, u których rozpoznano nowotwór złośliwy narządu miąższowego.

Autorzy badania w dyskusji zwracają uwagę, że u osób z niedoborami odporności zachorowanie na półpasiec wiąże się z większym ryzykiem ciężkich powikłań. Jednak dostępna od kilkunastu lat „żywa” szczepionka przeciwko półpaścowi (preparat niedostępny w Polsce) jest przeciwskazana w tej grupie osób. Być może już niedługo skuteczną profilaktykę półpaśca u osób z niedoborami odporności zapewni nowa, rekombinowana szczepionka, która pomyślnie przeszła pierwsze fazy badań klinicznych u osób zakażonych HIV oraz po przeszczepieniu autologicznych komórek macierzystych szpiku.

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Przegląd badań