Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem
2 kwietnia 2015 roku
poczta
zaloguj się
 
Onkologia - serwis dla lekarzy - Medycyna Praktyczna
medycyna praktyczna dla lekarzy
 

Indywidualizacja leczenia chorych na wczesnego raka piersi. Zalecenia 2013 - komentarz

Indywidualizacja leczenia chorych na wczesnego raka piersi. Zalecenia St Gallen International Expert Consensus on the Primary Therapy of Early Breast Cancer (2013 r.)

22.11.2013
Personalizing the treatment of women with early breast cancer: highlights of the St Gallen International Expert Consensus on the Primary Therapy of Early Breast Cancer 2013
A. Goldhirsch, E.P. Winer, A.S. Coates, R.D. Gelber, M. Piccart-Gebhart, B. Thürlimann, H.J. Senn oraz członkowie zespołu ekspertów
Annals of Oncology, 2013; doi: 10.1093/annonc/mdt303

Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Onkologia 2013/5

KOMENTARZ

dr n. med. Elżbieta Senkus-Konefka
Katedra i Klinika Onkologii i Radioterapii, Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

Publikacja kolejnych zaleceń konferencji w St Gallen stanowi, jak zawsze, kamień milowy na drodze do poprawy standardu leczenia chorych na niezaawansowanego raka piersi. Konieczność tworzenia i stosowania standardów leczenia wydaje się już nie budzić niczyich wątpliwości, rola ich stosowania została zresztą potwierdzona w licznych analizach. 1

» Ciąg dalszy dostępny po zalogowaniu dla osób związanych zawodowo z ochroną zdrowia.

» Zaloguj się lub przejdź do portalu dla pacjentów.

Patroni projektu

Zadaj pytanie ekspertowi

Masz wątpliwości związane z leczeniem swoich pacjentów? Nie wiesz jak postąpić? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!

Rak po polsku

Felietony Katarzyny Kubisiowskiej
  • Danusia

    Psycholodzy, księża, lekarze twierdzą, że gdy dociera do człowieka świadomość o nieuchronnie zbliżającym się końcu, pragnie on „załatwić” swoje sprawy na ziemi. Podziękować, przeprosić, wybaczyć. Dać wskazówki, utwierdzić kogoś w swojej miłości. Znośniejszy staje się proces żegnania, któremu zawsze towarzyszą emocje niełatwe. Warto ten czas godnie zagospodarować. Skupić się na tym co możliwe tu i teraz. Odchodzącemu dać spokój. Bedzie mu łatwiej; jego bliskim również. Szukanie sensu w umieraniu jest głęboko dotkliwe – gdy piszę te słowa w mnie samej budzi się protest. Ale innego wyjścia nie ma.