mp.pl to portal zarówno dla lekarzy jak i pacjentów. Prosimy wybrać:

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Chirurgia dróg żółciowych - postępy 2011

14.05.2012
prof. dr hab. med. Ireneusz Kozicki, Klinika Chirurgii Ogólnej i Gastroenterologicznej Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie

Skróty: ECPW – endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna; GDŻ – główna droga żółciowa; HR – hazard względny; KP – kamica przewodowa; KPŻ – kamica pęcherzyka żółciowego; NOTES – operacja z dostępu przez naturalne otwory ciała; OZPŻ – ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego; OZT – ostre zapalenie trzustki; PPŻ – polipy pęcherzyka żółciowego; SILC – laparoskopowe wycięcie pęcherzyka żółciowego z wykorzystaniem pojedynczego nacięcia w powłokach; ŚC – śródoperacyjna cholangiografia; UDŻ – uraz dróg żółciowych

Od wielu lat uważnie śledzę piśmiennictwo z dziedziny chorób dróg żółciowych. Jest ono bardzo obszerne. Zgodnie z zalecaną przez redakcję formułą do krótkiego omówienia wyróżniam tylko nieliczne, wybrane publikacje, ułożone w podrozdziałach według poruszanego problemu.

Epidemiologia chorób dróg żółciowych

Wydaje się, że wiemy już wszystko na temat epidemiologii chorób dróg żółciowych, w tym kamicy pęcherzyka żółciowego (KPŻ). Szczegółowy rozdział o tej tematyce omawia stan wiedzy datowany na rok 2010.1 W roku 2011 ukazało się kilka ważnych publikacji poświęconych epidemiologii KPŻ.
Zapewne wiążące dla Polski są spostrzeżenia epidemiologiczne dotyczące KPŻ z krajów europejskich. I tak ogłoszono wyniki wieloletnich obserwacji (trwały przez 10–14 lat, do lipca 2007 r.) mieszkańców okolic Norfolk w Wielkiej Brytanii. Badania okresowe 24 263 pacjentów bez KPŻ lub bez przebytej cholecystektomii rozpoczęto w latach 1993–1997.2,3 W trakcie obserwacji objawowa KPŻ rozwinęła się u 296 osób (1,22%). Pierwszymi objawami KPŻ były u nich: kolka żółciowa w 53,7%, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego (OZPŻ) w 23,4%, ostre zapalenie trzustki (OZT) w 10%, kamica przewodowa (KP) z żółtaczką w 10%. Objawowa KPŻ rozwijała się częściej u otyłych (hazard względny [hazard ratio – HR] wyniósł wówczas 1,08 na każdą jednostkę BMI >25) oraz znacznie częściej u osób ze zwiększonym stężeniem triglicerydów w osoczu (HR 2,02 dla mężczyzn, 2,43 dla kobiet). Duże stężenie frakcji HDL cholesterolu chroniło przed rozwojem KPŻ, bardziej mężczyzn (HR = 0,22) niż kobiety (HR = 0,55). Działanie ochronne przed KPŻ miało też umiarkowane spożywanie alkoholu, ale tylko u mężczyzn (HR 0,97 na każde 10 ml spożytej wódki w ciągu tygodnia).2

O tym się mówi

  • Co z tymi testami?
    Diagnostów brakuje już teraz, a Polska – tu eksperci nie mają wątpliwości – powinna wykonywać przynajmniej kilka razy więcej testów dziennie niż w tej chwili. Nie 4,5 tysiąca, a minimum 10-15 tysięcy. Optymalnie – jeszcze więcej, nawet 30 tysięcy.
  • Minister prosi o ograniczenie aktywności zawodowej
    Proszę, w miarę możliwości, o ograniczenie swojej aktywności zawodowej do jednego podmiotu leczniczego. Epidemia wymaga od nas zachowania dużej ostrożności – przypomina minister Łukasz Szumowski w liście do pracowników medycznych.
  • Skierowania do pracy przy epidemii. Co trzeba wiedzieć?
    Coraz więcej lekarzy otrzymuje decyzje wojewodów o skierowaniu do pracy poza swoimi miejscami pracy. Pojawiają się w związku z tym pytania, wątpliwości oraz nieporozumienia.