Objawy neurologiczne występujące u osób zakażonych HIV wynikają z bezpośredniego działania wirusa, zakażeń oportunistycznych lub nowotworów. Napady padaczkowe występują u 2-20% pacjentów zakażonych HIV, w kilkunastu procentach przebiegają pod postacią stanu padaczkowego.
Pacjentkę przyjęto do szpitalnego oddziału ratunkowego (SOR) z powodu utraty przytomności krótko po rozpoczęciu zabiegu manualnego na odcinku szyjnym kręgosłupa w gabinecie fizjoterapeutycznym. Powodem wykonywania tego zabiegu był występujący od kilku tygodni ból głowy w okolicy potylicy i karku.
Po obudzeniu się pacjentka zauważyła mniejszą sprawność i drętwienie lewej kończyny górnej. Dotychczas nie miała zaburzeń neurologicznych, ale od około roku była leczona escitalopramem (10 mg/d) z powodu depresji.
Pacjenta przyjęto na oddział neurologiczny z powodu niedowładu kończyn lewych poprzedzonego drżeniem całego ciała.
54-letnia pacjentka zgłosiła się na wizytę kontrolną w okularach przeciwsłonecznych, których nie chciała zdjąć, mimo że okno w gabinecie było zasłonięte roletami. Twierdziła, że czuje się "dziwnie", ale nie potrafiła tego dokładnie opisać. Była spowolniała, miała trudności z formułowaniem zdań i odpowiadała pojedynczymi sylabami.
Pacjentka zgłosiła się do neurologa z powodu utrzymującego się od 3 miesięcy uporczywego szumu w prawym uchu. Kobieta nie zgłaszała innych dolegliwości, a badanie neurologiczne nie wykazało istotnych odchyleń od stanu prawidłowego.
Chorą skierowano do szpitala z powodu falujących zaburzeń świadomości z częstymi epizodami znieruchomienia.
U pacjenta od 17. roku życia obserwowano postępujące zaburzenia chodu i równowagi. Początkowo miały niewielkie nasilenie, ale po 30. roku życia zaczęły istotnie utrudniać codzienne funkcjonowanie, powodując częste upadki.
Pacjenta skierowano do poradni przyklinicznej z powodu lekoopornych napadów padaczkowych. Na padaczkę choruje od 9. roku życia. Obecnie występują u niego dwa rodzaje napadów: drgawkowe z utratą przytomności, przygryzieniem języka i niekiedy z oddaniem moczu, nawracające 2–3 razy w miesiącu, najczęściej w godzinach rannych i przedpołudniowych, oraz krótkotrwałe utraty świadomości, powtarzające się kilkukrotnie w ciągu dnia.
Chłopiec pochodzenia afroamerykańskiego, bez wcześniejszego wywiadu chorobowego, zgłosił się na szpitalny oddział ratunkowy z chwiejnym chodem i sennością. W ciągu ostatnich czterech miesięcy sporadyczne występowały u niego objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, niedosłuch, parestezje lewej kończyny górnej oraz problemy z kontrolowaniem ruchów dłoni.
Pacjentkę przyjęto do szpitala nieprzytomną z podejrzeniem udaru mózgu. Utrata przytomności nastąpiła około godzinę wcześniej w czasie epizodu drgawek prawostronnych ze zwrotem gałek ocznych i głowy w lewo.
Pacjentka zgłosiła się na izbę przyjęć z powodu przemijającego, około 5-minutowego zaniewidzenia w lewym oku oraz uporczywego, nasilającego się od miesiąca bólu głowy.
U pacjenta obserwowanego z powodu podejrzenia alergicznej przyczyny osutki uzyskano ujemne wyniki testów punktowych oraz płatkowych. Pacjent zgłaszał ponadto szereg objawów neurologicznych, a lekarz POZ wysunął podejrzenie fibromialgii. Choremu półtora roku wcześniej wszczepiono endoprotezę stawu biodrowego. Zapraszamy do zapoznania się z postawioną diagnozą i komentarzami ekspertów.
Siedemnastoletniego pacjenta skierowano na badanie EEG z powodu pierwszego w życiu uogólnionego napadu toniczno-klonicznego, który wystąpił w szkole. Od kilku miesięcy chłopiec miał krótkotrwałe stany dezorientacji ("wyłączenia się"), najczęściej w czasie lekcji, uznawane przez otoczenie za zaburzenia uwagi.
U pacjentki wystąpiły zawroty głowy, zaburzenia równowagi oraz okresowe, stopniowo nasilające się zaburzenia pamięci i orientacji.
40-letnia kobieta zgłosiła się do poradni neurologicznej z powodu napadów bólu głowy nawracających od około 20 lat. Ból głowy był umiejscowiony zwykle po jednej stronie, przynajmniej na początku napadu, miał pulsujący charakter i umiarkowane lub duże nasilenie.
Pacjenta przyjęto na oddział neurologiczny z powodu występujących od kilku tygodni zaburzeń pamięci i nadmiernej senności.
Dzień przed przyjęciem do szpitala pacjent po obudzeniu się rano ze snu nocnego stwierdził porażenie lewej kończyny dolnej.
Pacjentkę przyjęto do szpitala po epizodzie utraty przytomności w pozycji stojącej. Był to pierwszy epizod utraty przytomności w życiu pacjentki. Chora nie przygryzła języka ani nie oddała moczu.
Opis ilustruje charakterystyczną sytuację kliniczną, z którą lekarz POZ lub neurolog może się zetknąć w codziennej praktyce.