medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Celem wytycznej jest przedstawienie obecnego stanu wiedzy na temat diagnostyki i leczenia obrzęku nieimmunologicznego płodu, ze szczególnym uwzględnieniem tych przyczyn zaburzenia, które można leczyć lub które są uwarunkowane genetycznie.
Przesiewowe badanie ginekologiczne naraża kobiety na niepotrzebne i możliwe do uniknięcia szkody, nie przynosząc korzyści – czytamy w wytycznych American College of Physicians. – Treść tych rekomendacji przeczytałem z głębokim niepokojem i zażenowaniem – komentuje prof. Mirosław Wielgoś.
Poród przedwczesny stanowi coraz większe wyzwanie w medycynie perinatalnej, między innymi ze względu na rosnący odsetek ciąż wielopłodowych. Jednym z najczęstszych czynników ryzyka wystąpienia porodu przedwczesnego jest zakażenie wewnątrzmaciczne.
U pacjentek leczonych z powodu nowotworu piersi tamoksyfen może być stosowany nawet przez 10 lat – stwierdził komitet ACOG.
Indukcja porodu ma na celu wywołanie przebiegającego w możliwie najbardziej naturalny sposób i zakończonego powodzeniem porodu drogą pochwową. Niniejsze opracowanie jest wyczerpującym przeglądem stosowanych obecnie, skutecznych metod indukcji porodu, która stanowi dziś jedną z najczęściej wykonywanych procedur położniczych.
W oparciu o danie z piśmiennictwa oraz doświadczenie kliniczne grupa specjalistów w zakresie okulistyki i położnictwa opracowała konsensus dotyczący aktualnych wskazań do rozwiązania ciąży drogą cięcia cesarskiego.
Wraz z wiekiem matki wzrasta zagrożenie dla niej i dla dziecka; wyniki wielu badań potwierdzają, że macierzyństwo w starszym wieku może skutkować wieloma niekorzystnymi konsekwencjami dla ciężarnej i płodu. Opinia RCOG.
Wytyczne SOGC komentują dr n. med. Edyta Wlaźlak oraz dr hab. n. med. Grzegorz Surkont,
Stosując się do rygorystycznej metodologii grupa ekspertów przygotowała nowe wytyczne postępowania w przypadku endometriozy dotyczące m.in. rozpoznawania choroby, leczenia bólu i niepłodności związanych z nią, pierwotnej prewencji choroby oraz jej związku z występowaniem nowotworów.
Opublikowane rekomendacje w zasadzie są potwierdzeniem wcześniej przygotowanych wytycznych, choć uwagę zwraca kilka nowych zaleceń, ustalonych po analizie wiarygodnych danych pochodzących z badań naukowych. Najistotniejszą zmianą jest rekomendowanie wykonywania w ramach badań przesiewowych u kobiet w wieku 30–64 lat jednocześnie testu oznaczającego DNA HPV i badania cytologicznego.
PTD w zaleceniach na 2014 rok uwzględniło zmiany wprowadzone w rekomendacjach WHO w 2013 roku dotyczące diagnostyki i mianownictwa zaburzeń węglowodanowych występujących w ciąży.
Opinia naukowa Royal College of Obstetricians and Gynaecologists oraz British Fertility Society nr 8, maj 2012
W omawianym artykule przedstawiono wytyczne Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada dotyczące profilaktyki, rozpoznawania i leczenia toksoplazmozy u ciężarnych, które to kwestie są bardzo ważne w praktyce położnika-ginekologa.
Streszczenie wytycznych European Society of Breast Cancer Specialists.
2-ga część wytycznych Royal College of Obstetricians and Gynaecologists nr 31, luty 2013
Dynamiczny w ostatnich latach rozwój andrologii jest spowodowany coraz częściej pojawiającymi się zaburzeniami męskiego układu płciowego. Są to między innymi wady rozwojowe, nowotwory jąder oraz obniżający się potencjał płodności mężczyzn.
Niniejsze wytyczne dotyczą zapobiegania, diagnostyki i leczenia zakażeń HSV u noworodków urodzonych siłami natury lub drogą cięcia cesarskiego (CC) przez matki z czynną ONP. W procesie opracowywania niniejszych wytycznych wykorzystano aktualną wiedzę dotyczącą biologii, epidemiologii i patologii zakażenia HSV.
Nadreaktywność pęcherza moczowego jest szeroko rozpowszechnioną chorobą, która wywiera istotny wpływ na jakość życia pacjentek, powodując ograniczenia fizyczne, społeczne, psychologiczne i seksualne.
Stanowisko American Society for Reproductive Medicine (ASRM) w dużym stopniu jest zgodne z algorytmami diagnostyczno-terapeutycznymi Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu (PTMR) oraz Sekcji Płodności i Niepłodności Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego (PTG), opublikowanymi w 2011 i 2012 roku.
Koniecznośc opracowania niniejszych zaleceń wynika ze specyfiki leczenia chorych w tym wieku (przed 40. r.ż.) związanej m.in. z potrzebą zachowania płodności, możliwości zajścia w ciążę oraz karmienia piersią.
