Leczenie bólu krzyża: nowe dowody i leki

19.05.2017
Omówienie artykułu: Systemic Pharmacologic Therapies for Low Back Pain: A Systematic Review for an American College of Physicians Clinical Practice Guideline.
Chou R., Deyo R., Friedly J. i wsp.

Istnieją różne możliwości farmakologicznego leczenia bólu pleców. Spośród nich paracetamol jest prawdopodobnie nieskuteczny, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) cechuje niewielka skuteczność, natomiast pewne korzyści przynoszą leki rozluźniające mięśnie szkieletowe (ból ostry) i duloksetyna (ból przewlekły).

W przeglądzie piśmiennictwa, przeprowadzonym na zlecenie American College of Physicians, przeanalizowano skuteczność różnych grup leków w leczeniu ostrego i przewlekłego bólu krzyża.

Autorzy przedstawili kryteria dla niewielkiej, średniej oraz dużej poprawy: w skali od 0 do 100 punktów – poprawa odpowiednio o 5–10, 10–20 i >20 punktów, a w skali oceniającej efekt w odchyleniach standardowych (standaryzowana średnia różnic, standardized mean difference – SMD), odpowiednio 0,2–0,5, 0,5–0,8 oraz >0,8 SMD.

U pacjentów z ostrym bólem pleców autorzy nie odnotowali jednoznacznej korzyści z regularnego przyjmowania paracetamolu (który jest obecnie zalecany jako lek pierwszego wyboru) i zaobserwowali niewielką korzyść ze stosowania NLPZ (średnia skuteczność wynosiła około 8 punktów w 100-stopniowej skali). Prawdopodobieństwo uzyskania znacznej poprawy w ostrym bólu było prawie dwukrotnie większe w przypadku stosowania leków rozluźniających mięśnie, w porównaniu z podawaniem placebo. Nie uzyskano przekonujących dowodów na korzyści ze stosowania pochodnych benzodiazepiny lub glikokortykosteroidów podawanych ogólnoustrojowo, a także danych dotyczących skuteczności leków przeciwdrgawkowych.

Analizując skuteczność różnych leków w leczeniu bólu o różnej intensywności u pacjentów z przewlekłym bólem pleców, autorzy nie znaleźli dowodów na skuteczność paracetamolu, a także wykazali brak skuteczności trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny. Skuteczność NLPZ u pacjentów z przewlekłym bólem pleców była umiarkowana (12 punktów w 100-punktowej skali).

Leki opioidowe stosowane w badaniach o krótkim okresie obserwacji u tych pacjentów wykazywały małą lub umiarkowaną skuteczność, podobne efekty obserwowano w przypadku tramadolu. Zgodnie z opisem korzystny efekt stosowania duloksetyny był mały.

Autorzy nie potwierdzili korzyści ze stosowania leków rozluźniających mięśnie, a także nie byli w stanie oszacować prawdopodobnej skuteczności stosowania gabapentyny i pregabaliny.

Zobacz także
  • Zapalny ból pleców – od czego zacząć diagnostykę?
Wybrane treści dla pacjenta
Konferencje MP
  • Neurologia 2026
    Obejrzyj wykłady
    • udar mózgu – od profilaktyki do następstw
    • nowoczesna trombektomia
    • pułapki terapeutyczne dotyczące padaczki i migreny
    • metale a neurodegeneracja
    • nowa era leczenia choroby Alzheimera
  • Interna 2026
    Obejrzyj wykłady
    • zapalenie mięśnia sercowego – aktualne wytyczne ESC
    • zapalenie błony śluzowej żołądka
    • przewlekła choroba nerek – osiąganie remisji
    • Treat-to-target (T2T) w chorobach reumatycznych
    • hiperaldosteronizm pierwotny
  • Medycyna sportowa 2026
    Obejrzyj wykłady
    • fizjologia wysiłku i bioenergetyki mięśni
    • NSLPZ oraz GKS w sporcie wyczynowym i aktywności fizycznej
    • sport osób z niepełnosprawnościami narządu ruchu, wzroku oraz słuchu
    • zawiłości legislacyjne w międzynarodowej oraz krajowej medycynie sportowej
    • ortopedia, traumatologia i rehabilitacja w medycynie sportowej

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Patronat