Czym jest zespół bolesnego barku? Rozpoznawanie i leczenie
W celu ustalenia rozpoznania wykonuje się badania dodatkowe: USG, RTG czy MR barku. Ich wyniki wskazują, że istnieje patologia w obrębie barku, która może dotyczyć ścięgien, mięśni czy też stawów barku.
Choroba ma charakter postępujący, może więc dochodzić do nasilenia dolegliwości. Ból z barku promieniuje w kierunku łokcia, często prowadzi do ograniczenia zakresu ruchomości kończyny. Nasila się szczególnie przy ruchach odwodzenia.
Prawidłowe leczenie zespołu bolesnego barku może po pewnym czasie przywrócić właściwe funkcjonowanie barku, pod warunkiem jednak, że powodem dolegliwości nie są zmiany pourazowe. Leczenie jest wielokierunkowe i często długotrwałe.
U pacjenta, który trafia do poradni leczenia bólu, istnieje możliwość wykonania blokady terapeutycznej – w przypadku braku przeciwwskazań z zastosowaniem leku steroidowego. Następnie podaje się serię blokad nerwu nadłopatkowego z zastosowaniem lidokainy, które pozwalają zmniejszyć dolegliwości, i zleca zabiegi fizjoterapeutyczne i ćwiczenia niezbędne u pacjenta z zespołem bolesnego barku.
W początkowej fazie leczenia, kiedy pacjent odczuwa silne dolegliwości, powinny to by ćwiczenia bierne w odciążeniu. Potem można stopniowo zwiększać zakres zadań i ćwiczeń w obrębie barku. Ponadto rekomenduje się fizykoterapię, zwłaszcza krioterapię, a także jonoforezę, przezskórną elektrostymulację czy akupunkturę. Zabiegi te mogą poprawić funkcjonowanie stawu barkowego.
W leczeniu zespołu bolesnego barku stosowana jest także farmakoterapia, zwłaszcza przy silnych dolegliwościach bólowych. Niesteroidowe leki przeciwzapalne – najbardziej efektywne – stosuje się miejscowo, jeśli ból nie ma dużego nasilenia, albo systemowo, jeżeli nie ma przeciwwskazań do ich podania. W przypadku bólu o dużym nasileniu należy sięgnąć po słabsze analgetyki opioidowe w skojarzeniu z miejscowo działającymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Pacjentom w bardzo zaawansowanym stadium choroby, oprócz wcześniej wspominanych blokad terapeutycznych, można zaproponować termolezję, zwłaszcza termolezję pulsacyjną nerwu nadłopatkowego, która znacząco poprawia zakres ruchomości barku i tym samym ułatwia prowadzenie fizjoterapii.
Wielokierunkowe leczenie może się przyczynić do przywrócenia pełnej sprawności pacjentów; z reguły trwa kilka miesięcy i można je prowadzić, jeśli przyczyną bólu nie był uraz zmieniający struktury stawu barkowego w sposób nieodwracalny.
W przypadku braku skuteczności zaproponowanego leczenia wielokierunkowego rozważa się zabiegi operacyjne w obrębie barku.
