Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

5% lidokaina w plastrach

04.06.2020
dr n. med. Magdalena Kocot-Kępska
Zakład Badania i Leczenia Bólu Katedry Anestezjologii i Intensywnej Terapii UJCM, Kraków

Jakie jest zastosowanie lidokainy w zespołach bólu ostrego i bólu przewlekłego?

Lidokaina – lek znieczulenia miejscowego – blokuje kanały sodowe regulowane napięciem. W medycynie bólu jest stosowana w technikach analgezji regionalnej, wlewach dożylnych w uśmierzaniu bólu ostrego i bólu przewlekłego, a także miejscowo w postaci sprayu, żelów, kremów oraz plastrów.

Działanie analgetyczne lidokainy stosowanej miejscowo w leczeniu chorych z bólem przewlekłym polega na blokowaniu nieprawidłowo funkcjonujących (nadaktywnych) kanałów sodowych Nav1.7 i Nav1.8 w nocyceptorach skórnych włókien A delta i C, a także w keratynocytach oraz komórkach układu immunologicznego. Inny możliwy mechanizm obejmuje bezpośredni wpływ na kanały TRPV1 i TRPA1, obecne na nocyceptywnych neuronach czuciowych, oraz blokowanie układu NGF-TrkA (lidokaina blokuje rec. TrkA).

Od wielu lat 5% lidokaina w postaci plastrów jest stosowana w leczeniu chorych ze zlokalizowanym obwodowym bólem neuropatycznym, a przeglądy badań potwierdzają jej skuteczność w tym wskazaniu. Wskazania rejestracyjne w Polsce dotyczą leczenia bólu u pacjentów po przebytej infekcji Herpes Zoster.

Zgodnie z zaleceniami leczenia bólu neuropatycznego NeuPSIG z 2015 roku, 5% lidokaina w plastrze jest lekiem drugiego wyboru u chorych z obwodowym bólem neuropatycznym. Eksperci NeuPSIG i EFNS zalecają także rozważenie tej postaci leku jako leczenia pierwszego wyboru w populacji osób w starszym wieku lub w zespole kruchości, w tych bowiem przypadkach stosowanie leków systemowo jest ograniczone ze względu na zmiany metabolizmu, eliminacji leków i ryzyko interakcji lekowych.

5% lidokaina w plastrze cechuje się następującymi właściwościami klinicznymi, istotnymi w praktyce klinicznej:
• lepszy profil bezpieczeństwa, ryzyka interakcji, przedawkowania, w porównaniu z lekami podawanymi systemowo
• małe stężenie leku we krwi – z plastra wchłania się ok. 1–5% dawki lidokainy
• miareczkowanie nie jest konieczne
• nie rozwija się tolerancja na lek
• zmniejsza się wielkość bolesnego obszaru
• zmniejsza się nasilenie alodynii
• łatwość aplikacji plastra może poprawiać stosowanie się pacjenta do zaleceń terapeutycznych
• plaster zapewnia ochronę mechaniczną i natychmiastowe uczucie chłodzenia.

Pamiętać należy o przeciwwskazaniach do stosowania plastrów. Należą do nich przerwanie ciągłości skóry, jej zanik lub zakażenie.

Objawy niepożądane mogą wystąpić u 12–13% pacjentów i obejmują reakcje miejscowe – rumień, świąd, wysypka, pieczenie, obrzęk i inne odczyny skórne o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Objawy te ustępują samoistnie po zdjęciu plastra.

Ze względu na dobry profil bezpieczeństwa 5% lidokaina w plastrze była także badana w innych zespołach bólu przewlekłego. Skuteczność leku udowodniono w badaniach klinicznych z randomizacją u chorych z polineuropatią cukrzycową, neuropatią pourazową oraz zespołem cieśni nadgarstka.

Skuteczności terapii dowiedziono w badaniach obserwacyjnych lub na podstawie opisów przypadków klinicznych obejmujących: idiopatyczną czuciową polineuropatię, zlokalizowaną neuropatię u chorych na nowotwór, zlokalizowany ból neuropatyczny w przebiegu dyskopatii, ból pooperacyjny i pourazowy, ból mięśniowo-powięziowy, osteoartrozę, bóle krzyża, RZS oraz owrzodzenia podudzi.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Patronat

Partnerem serwisu jest