medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Na podstawie badań epidemiologicznych przyjmuje się, że ból występuje u ponad połowy chorych ze stwardnieniem rozsianym. Choć ból jest tak powszechnym objawem u pacjentów z SM, to mało jest wiarygodnych badań dotyczących jego oceny i leczenia w tej grupie pacjentów.
Nie udało się dotychczas wypracować powszechnie akceptowanych standardów postępowania w przypadku trudnego do opanowania bólu i wystąpienia innych objawów w okresie bezpośrednio poprzedzającym śmierć. Aby ułatwić lekarzom podejmowanie decyzji klinicznych, European Society for Medical Oncology opublikowało wytyczne omawiające postępowanie w takich sytuacjach.
Ból to subiektywne, negatywne wrażenie spowodowane uszkodzeniem tkanek i narządów.
Przeczytaj podsumowanie stanowiska międzynarodowej grupy ekspertów.
Ból pochodzenia mięśniowo-szkieletowego jest powszechnym zjawiskiem w populacji. Czynnikami ryzyka rozwoju są wiek i płeć. Kobiety cierpią na ból szyi, barków, kolan, pleców około 1,5 raza częściej niż mężczyźni.
Ból biodra jest często występującą i powodującą niesprawność przypadłością, która dotyczy pacjentów w każdym wieku. Wielość rozpoznań różnicowych stanowi wyzwanie diagnostyczne.
Mówi się, że ból barku jest drugą najbardziej rozpowszechnioną dolegliwością mięśniowo-szkieletową zgłaszaną w opiece podstawowej. Lekarze rodzinni konsultują przeciętnie 7 razy w tygodniu w związku z dolegliwościami ze strony szyi lub kończyny górnej; trzy z tych konsultacji będą dotyczyć nowych dolegliwości lub nowych epizodów.
Leki znieczulenia miejscowego (LZM) stosowane w technikach anestezji regionalnej skutecznie hamują przewodzenie bodźca bólowego we włóknach czuciowych, w związku z czym są najbardziej efektywnymi lekami w uśmierzaniu bólu. W praktyce klinicznej w medycynie bólu najczęściej stosuje się lidokainę, bupiwakainę i ropiwakainę.
Objawowe bóle głowy należą do dość częstych sytuacji klinicznych. Najczęściej przyczyną bólu jest stan zapalny lub proces uciskowy. Oba te stany są dość łatwo rozpoznawalne i trudne do przeoczenia w czasie starannie zbieranego wywiadu oraz dokładnego badania neurologicznego.
W znacznej większości zespołów bólu trzewnego udaje się zidentyfikować czynnik wywołujący i ustalić skuteczne leczenie. Problemem w praktyce klinicznej pozostają tzw. funkcjonalne czynnościowe zespoły bólowe, w których nie udaje zidentyfikować czynnika wywołującego, a ich patomechanizm jest złożony i obejmuje sensytyzację obwodową i ośrodkową.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
