medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Czy posiadamy jakiekolwiek moralne prawo osądu tych, którzy chcieli uratować swoje życie za wszelką cenę, lub tych, którzy musieli zadecydować o prawie do życia lub śmierci innych? Może powinniśmy rozważać tego typu dylematy na gruncie współczesnych badań z zakresu psychologii sytuacji ekstremalnych, psychiatrii lub deontologii lekarskiej?
Wysłuchaj wykładu ks. L. Szczepaniaka.
Zapraszamy do obejrzenia wykładu prof. Ewy Kucewicz-Czech, wygłoszonego w czasie Konferencji „Jak przygotować oddziały anestezjologii i intensywnej terapii na czwartą falę pandemii?", która miała miejsce 28 października 2021 r. w Krakowie.
W naszym kraju wciąż jest wielu przeciwników stwierdzenia, że istnieje dobra śmierć. Ludzie uważają, że pacjent ma oczekiwania jedynie odnośnie do życia – mówi dr. n. o zdr. Paweł Witt, prezes Polskiego Towarzystwa Pielęgniarek Anestezjologicznych i Intensywnej Opieki.
Co warto mówić umierającemu? Jak można go wspierać w ostatnich dniach czy godzinach życia? – radzi dr Paweł Witt, doświadczony specjalista pielęgniarstwa opieki paliatywnej i psychoonkolog.
Nieudzielenie pomocy jest karalne, szczególnie jeśli nie udziela jej lekarz, obarczony obowiązkiem świadczenia opieki medycznej – prawne aspekty podejmowania i niepodejmowania resuscytacji wyjaśnia adw. dr Anna Malicka-Ochtera z Uniwersytetu SWPS we Wrocławiu.
W literaturze anglojęzycznej można się spotkać z określeniem do not resuscitate (DNR), czyli „nie resuscytować”, które jest zamiennie stosowane z do not attempt resuscitation (DNAR) - „nie podejmować próby resuscytacji”. W krajach zachodnich opracowano nawet oświadczenie woli allow natural death (AND) - „zezwolić na naturalną śmierć”.
W Rzeczypospolitej Polskiej standardy etyki lekarskiej wyznacza polski Kodeks Etyki Lekarskiej (KEL).13 Wskazuje on wprost, że lekarz nie może stosować eutanazji ani pomagać w popełnieniu samobójstwa (art. 31 KEL).
Czy aktywne podejście paliatywne może stanowić rzeczywistą alternatywę dla leczenia skoncentrowanego na konkretnym przewlekłym schorzeniu w jego schyłkowej fazie?
Skuteczność leczenia nie zależy wyłącznie od stanu fizycznego czy immunologicznego pacjenta, lecz w równie istotnym stopniu od jego psychiki. Chorzy, którzy nie mają sił duchowych i woli walki przegrywają z chorobą, mimo pozornie łagodniejszego przebiegu.
Prosimy o zadawanie pytań dotyczących wątpliwości z dziedziny etyki w codziennej praktyce lekarskiej.
Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!
