Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Monitorowanie chorego na nieswoistą chorobę zapalną jelit leczonego tiopurynami

21.02.2020
Prof. John Marshall
McMaster University, Kanada
Rozmowa została zarejestrowana w trakcie McMaster International Review Course in Medicine (MIRCIM) w Krakowie

Jak należy monitorować pacjenta z nieswoistą chorobą zapalną jelit, leczonego przewlekle azatiopryną lub 6-merkaptopuryną?

Prof. John Marshall: Myślę, że na początku należy uczciwie zaznaczyć, że obecnie tiopuryny stosuje się rzadziej niż 5, 10, a na pewno 20 lat temu, dostępne są bowiem inne możliwości leczenia nieswoistych chorób zapalnych jelit. Niewątpliwie jednak niektórzy pacjenci nadal są przewlekle leczeni tiopurynami: 6-merkaptopuryną lub azatiopryną. U takich chorych należy kontrolować morfologię krwi i enzymy wątrobowe co najmniej raz na 2–3 miesięcy. Zwykle przed rozpoczęciem leczenia tymi lekami ocenia się aktywność metylotransferazy tiopurynowej (TPMT). W naszym ośrodku określamy ją na podstawie genotypu, ale w innych placówkach oceny dokonuje się na podstawie fenotypu. To nie jest idealne badanie do przewidywania powikłań leczenia tiopurynami, ale ułatwia wyodrębnienie grupy pacjentów, u których ryzyko jest duże. Planujemy powtarzanie badania krwi co 2–3 miesięcy. Należy tu wspomnieć, że stosowanie tiopuryn wiąże się z występowaniem innych problemów zdrowotnych, które wymagają odpowiedniego monitorowania. Występuje niewielkie, ale moim zdaniem istotne zwiększenie ryzyka nieczerniakowego raka skóry, co wskazuje na potrzebę corocznej konsultacji dermatologicznej. W Kanadzie dostęp do takiej kontroli dermatologicznej jest trudny, więc – jako minimum – zalecamy chorym z takim ryzykiem, aby oceniali swoją skórę samodzielnie, przestrzegamy ich przed ekspozycją na słońce i zalecamy środki chroniące przed słońcem. Oczywiście z długotrwałym stosowaniem tiopuryn wiąże się też zwiększone ryzyko chłoniaka. Tak naprawdę nie ma dobrej strategii monitorowania jego rozwoju, dlatego ważne, aby o tym pamiętać i podejrzewać w przypadku wystąpienia objawów.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.