Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Farmakologiczne metody leczenia nadreaktywności pęcherza moczowego. Komentarz do wytycznych SOGC 2012

23.10.2013
Treatments for overactive bladder: focus on pharmacotherapy. Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada Committee
prof. dr hab. n. med. Tomasz Rechberger, II Katedra i Klinika Ginekologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie
Opinion No. 283, November 2012. Journal of Obstetrics and Gynaecology Canada, 2012; 34: 1092–1101

Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Ginekologia i Położnictwo 2013/4

KOMENTARZ

Nadreaktywność pęcherza moczowego (overactive bladder – OAB) jest szeroko rozpowszechnioną chorobą, która wywiera istotny wpływ na jakość życia pacjentek, powodując ograniczenia fizyczne, społeczne, psychologiczne i seksualne.

Preparaty antymuskarynowe
Omówione w powyższych wytycznych preparaty antymuskarynowe wykorzystuje się obecnie jako leki pierwszego wyboru w terapii OAB. Mechanizm ich działania polega na zmniejszaniu uczucia parcia i normalizacji funkcji wypieracza, co prowadzi do zwiększenia objętości pęcherza moczowego. Należy jednak pamiętać, że istotnym ograniczeniem w ich stosowaniu są objawy niepożądane – głównie zaparcia i suchość w jamie ustnej, ale również zaburzenia widzenia, senność czy upośledzenie funkcji poznawczych. Zdecydowana większość chorych nie toleruje długotrwałego przyjmowania leków antycholinergicznych i od 43% do nawet 83% z nich przerywa terapię przed upływem 30 dni.1,2 Warto również podkreślić, że leki te nie umożliwiają osiągnięcia zadowalającego efektu klinicznego u wszystkich chorych. Z tego względu prowadzone są liczne badania w celu opracowania nowych leków, pozwalających uzyskać zmniejszenie nasilenia objawów OAB u tych chorych, u których dotychczasowe formy terapii okazały się niezadowalające lub też z powodu działań niepożądanych zrezygnowano z leczenia.

Konferencje i szkolenia

USG jamy brzusznej i miednicy
Cholerzyn k. Krakowa, 29-30 czerwca 2019 r.

USG gruczołów piersiowych
Cholerzyn k. Krakowa, 6-7 lipca 2019 r.

USG jamy brzusznej i miednicy
Cholerzyn k. Krakowa, 12-13 października 2019 r.

USG gruczołów piersiowych
Cholerzyn k. Krakowa, 16-17 listopada 2019 r.

Ginekologia i położnictwo 2019 – XVI Krajowa Konferencja Szkoleniowa
Kraków, 22–23 listopada 2019 r.