Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Podsumowanie najważniejszych osiągnięć w dziedzinie leczenia nowotworów płuc w 2010 roku

05.12.2011
Przegląd piśmiennictwa
dr med. Ewa Szutowicz, prof. dr hab. med. Jacek Jassem

Leczenie miejscowe

Stereotaktyczna radioterapia u chorych na wczesnego raka płuca

U chorych na wczesnego niedrobnokomórkowego raka płuca niekwalifikujących się do resekcji z przyczyn internistycznych konwencjonalna radioterapia pozwala na uzyskanie zaledwie 30–40% miejscowych wyleczeń, a udział 3-letnich przeżyć wynosi 20–35%. Przeprowadzono badanie oceniające toksyczność i skuteczność stereotaktycznej radioterapii w tej grupie chorych.1 Od maja 2004 roku do października 2006 roku do badania włączono 59 chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca w stopniu zaawansowania T1-T2, N0, M0 z obciążeniami internistycznymi wykluczającymi leczenie operacyjne. Stosowano stereotaktyczną radioterapię w dawce 54 Gy, podawanej w trzech frakcjach po 18 Gy w ciągu 1,5–2 tygodni. Głównym punktem końcowym badania było miejscowe wyleczenie; oceniano również całkowity czas przeżycia, czas przeżycia wolny od choroby, działania niepożądane oraz lokalizację nawrotu choroby. Do oceny zakwalifikowano 55 chorych (44 w stopniu T1 oraz 11 w stopniu T2). Mediana czasu obserwacji wyniosła 34,4 miesiąca. Tylko u 1 chorego nie uzyskano miejscowego wyleczenia, a oszacowany odsetek miejscowych wyleczeń po 3 latach wyniósł 97,6%. Udział 3-letnich przeżyć wolnych od choroby oraz przeżyć całkowitych wyniósł odpowiednio 48,3% i 55,8%, a mediana całkowitego czasu przeżycia – 48,1 miesiąca. Działania niepożądane w stopniu 3. stwierdzono u 7 chorych, a w stopniu 4. – u 2 chorych; zgonów z powodu działań niepożądanych nie odnotowano.

Patroni projektu

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Przegląd badań

Rak po polsku

Blog Katarzyny Kubisiowskiej

Leia, Carrie, „wariatka”

Lista pozaekranowych nieszczęść księżniczki Lei jest dłuższa niż wszystkie razem wzięte części „Gwiezdnych wojen”. Przerażające i poruszające. Czym? Tym, że do opisu choroby psychicznej brakuje języka. To znaczy jest – ale stygmatyzujący, wykluczający.