Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Postępowanie w zapaleniu tkanek oczodołu i okolicy oczodołowej

11.10.2012
Management of periorbital and orbital cellulitis
Malcolm A. Buchanan, Wisam Muen, Peter Heinz

Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Pediatria 2012/5

KOMENTARZ

prof. dr hab. med. Elżbieta Hassmann-Poznańska
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku

Komentowany artykuł jest próbą opracowania zaleceń dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i szpitalnych oddziałów ratunkowych odnośnie do postępowania z dziećmi zgłaszającymi się ze zmianami zapalnymi w obrębie oczodołu i jego okolicy. Przedstawione zalecenia są w zasadzie zgodne z przyjętą w Polsce praktyką, a algorytm postępowania wydaje się prosty i bardzo przydatny. Również zalecana antybiotykoterapia odpowiada polskim standardom. Głównym problemem dla lekarza pierwszego kontaktu jest wstępne ustalenie przyczyny zmian i stopnia zagrożenia, jakie ze sobą niosą. W praktyce polskiej, przynajmniej w dużych szpitalach, większość z tych dzieci w chwili zgłoszenia się jest kierowana na konsultację do okulistów i laryngologów, co jest uzasadnione, ponieważ pozwala ukierunkować rozpoznanie. Jest to bardzo ważne, ponieważ obrzękiem zapalnym powiek manifestuje się bardzo dużo chorób, w tym zagrażających trwałymi następstwami. O ile większość (ok. 90%) zmian zapalnych w obrębie oczodołu (zaprzegrodowe) jest powikłaniem zatokopochodnym, to zapalenia przedprzegrodowe (zapalny obrzęk powiek) mogą mieć różne przyczyny, które należy ustalić. Trudno określić, jaki odsetek wśród nich stanowi zapalenie zatok przynosowych, ponieważ dane z piśmiennictwie wahają się znacznie w zależności od profilu ośrodka, z którego pochodzą, prowadzonej diagnostyki i regionu świata.1-3