Choroby wątroby u pacjentów zakażonych HIV stanowią częsty problem kliniczny. Po wprowadzeniu terapii ARV odsetek zgonów związanych z chorobami wątroby u pacjentów zakażonych HIV zwiększył się od 8 do 10 razy.
Endoskopia w okresie epidemii COVID -19 i zabezpieczenie personelu medycznego chorego na NChZJ.
Czy zmieniać postępowanie u chorych na NChZJ w czasie epidemii SARS-CoV-2?
Czy zmieniać postępowanie u chorych na NChZJ w czasie epidemii SARS-CoV-2?
W niniejszym badaniu oceniono wyniki 2 sposobów leczenia operacyjnego po 10 latach obserwacji.
Czy należy podejrzewać COVID-19 i wykonać badanie w kierunku zakażenia u chorych z biegunką? Czy wnioski z badania są uzasadnione – analiza.
Czy zmieniać postępowanie u chorych na NChZJ w czasie epidemii SARS-CoV-2?
U około 5% chorych na RJG w IV stopniu zaawansowania stwierdza się niestabilność mikrosatelitarną wynikającą z zaburzeń w genach odpowiadających za naprawę DNA. Wyniki wcześniejszych badań nad sposobami leczenia chorych na wiele różnych guzów litych z potwierdzoną MSI-H/dMMR wskazują na skuteczność w takich przypadkach nowoczesnej immunoterapii.
Badanie PRE DESCI.
Porównanie skuteczności FMT ze stosowaniem fidaksomycyny lub wankomycyny w leczeniu nawracających zakażeń Clostridioides difficile.
Zakażenie HCV stanowi najczęstszą przyczynę przeszczepień wątroby i zgonów z powodu chorób wątroby. Celem badania była ocena, czy trwała odpowiedź wirusologiczna uzyskana po leczeniu DAA u osób po przeszczepieniu wątroby wiąże się z poprawą kontroli glikemii, profilu lipidowego i czynności nerek.
Achalazja jest zaburzeniem czynnościowym przełyku charakteryzującym się brakiem perystaltyki przełyku i upośledzeniem relaksacji dolnego zwieracza przełyku, co w konsekwencji prowadzi do przewlekłej dysfagii, ulewania i bólu w klatce piersiowej. Zastosowanie manometrii wysokiej rozdzielczości i klasyfikacji Chicago pozwoliło na dokładną diagnostykę achalazji i przewidywanie odpowiedzi na leczenie.
Porównanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania antagonistów czynnika martwicy nowotworów α (anty TNF-α) i wedolizumabu u chorych w podeszłym wieku z nieswoistą chorobą zapalną jelit.
W dotychczasowych publikacjach nie porównywano bezpośrednio metody skuteczność fundoplikacji przezustnej bez nacięcia i laparoskopowej fundoplikacji sposobem Nissena u chorych na chorobę refluksową przełyku.
Czy przygotowanie do kolonoskopii z użyciem preparatu o mniejszej objętości wpływa na częstość prawidłowego przygotowania jelita grubego do badania?
Prawie 75% przypadków raka jelita grubego rozpoznaje się w stadiach zaawansowania I–III, w których możliwe jest prowadzenie leczenia o założeniu radykalnym. Czy stężenie CEA może być pomocne w przewidywaniu wyników leczenia chorych, u których nie stosuje się leczenia pooperacyjnego? Jakie wartości są w tym przypadku istotne?
Czy leczenie bezafibratem jest korzystne u chorych na pierwotne zapalenie dróg żółciowych (PBC)?
Przedstawiamy krótkie podsumowanie najważniejszych badań dotyczących raka jelita grubego, których wyniki zaprezentowano podczas ASCO Annual Meeting w Chicago.
Zachęcamy do zapoznania się wynikami pierwszego dużego badania z randomizacją oceniającego wartość terapii anty-EGFR stosowanej łącznie z chemioterapią okołooperacyjną u chorych na raka żołądka.