medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W artykule przedstawiono wybrane informacje istotne dla codziennej praktyki klinicznej, dotyczące m.in. oceny ryzyka sercowo-naczyniowego, oceny laboratoryjnej lipidów i apolipoprotein osocza, modyfikacji stylu życia w celu poprawy profilu lipidowego osocza, farmakoterapii hipercholesterolemii, hipertriglicerydemii i dyslipidemii mieszanej, postępowania w szczególnych grupach chorych (w tym w dyslipidemiach rodzinnych) oraz monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa leczenia hipolipemizującego.
Tłumaczenie zawiera wszystkie swoiste zalecenia sformułowane przez autorów wytycznych na podstawie wiarygodnych i aktualnych danych naukowych pochodzących z artykułów opublikowanych do czerwca 2010 roku w czasopismach medycznych indeksowanych w elektronicznych bazach danych. Poszczególne zalecenia różnią się siłą w zależności od stopnia wiarygodności danych dotyczących danego zagadnienia klinicznego.
Artykuł przedstawia w skrócie wpływ fibratów, kwasu nikotynowego i kwasów tłuszczowych ω-3 oraz modyfikacji stylu życia na stężenia lipidów w osoczu oraz aktualne zalecenia Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego dotyczące postępowania leczniczego w przypadku hipertriglicerydemii i/lub małego stężenia HDL.
Krwotok śródmózgowy odpowiada jedynie za ok. 10% wszystkich udarów mózgu, ale mimo rzadszego występowania niż udar niedokrwienny jest chorobą o wiele gorzej rokującą, obarczoną większym ryzykiem zgonu i niesprawności.
W artykule przedstawiono wybrane informacje, mające istotne znaczenie w praktyce klinicznej, dotyczące ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego związanego z przyjmowaniem leków przeciwpłytkowych, zapobiegania takim krwawieniom u chorych leczonych pochodną tienopirydyny oraz interakcji inhibitorów pompy protonowej z klopidogrelem.
W artykule przedstawiono zalecenia zawarte w aktualnych wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego i Europejskiego Stowarzyszenia Kardiotorakochirurgii, dotyczące: 1) wykonywania badań obrazowych w celu rozpoznania choroby wieńcowej; 2) wyboru metody rewaskularyzacji w różnych postaciach choroby niedokrwiennej serca oraz w sytuacjach szczególnych, takich jak ostra niewydolność serca w przebiegu świeżego zawału serca, cukrzyca, przewlekła choroba nerek, operacja zastawki serca, zwężenie tętnicy szyjnej, zwężenie tętnicy nerkowej, wczesna i późna niewydolność wszczepionego pomostu, wczesne i późne niepowodzenie PCI; 3) zapobiegania i leczenia migotania przedsionków u chorych poddawanych CABG; 4) aspektów technicznych CABG i PCI, w tym farmakoterapii przeciwzakrzepowej; 5) prewencji wtórnej.
U chorych z przewlekłym niedokrwieniem kończyn dolnych (PNKD) i z klinicznie jawną chorobą wieńcową lub zwężeniem zewnątrzczaszkowych tętnic szyjnych zaleca się leczenie przeciwpłytkowe przez całe życie w porównaniu z niestosowaniem w ogóle leków przeciwpłytkowych.
Przedstawiony artykuł zawiera aktualne wytyczne The American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) odnośnie do stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych w celach niezwiązanych z antykoncepcją.
U chorych z migotaniem przedsionków obciążonych umiarkowanym lub dużym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych zaleca się obecnie przewlekłe leczenie doustnym lekiem przeciwkrzepliwym; zwykle jest nim antagonista witaminy K – warfaryna (w Polsce stosuje się także acenokumarol – przyp. red.)
Krwotok podpajęczynówkowy z pękniętego tętniaka stanowi ok. 5% wszystkich udarów mózgu. Występuje z częstością od 2 do nawet 22,5 przypadków na 100 000 populacji rocznie. Mimo rzadszego występowania niż udar niedokrwienny i krwotoczny stanowi bardzo istotny problem kliniczny ze względu na poważne konsekwencje.
W artykule przedstawiono opracowane przez międzynarodową grupę ekspertów zalecenia dotyczące leczenia twardziny układowej, w tym waskulapatii palców rak, tętniczego nadciśnienia płucnego, zmian skórnych, śródmiąższowej choroby płuc, twardzinowego przełomu nerkowego oraz zmian w przewodzie pokarmowym.
Ponownie podkreślono znaczenie oceny całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w aspekcie optymalizacji decyzji dotyczących rozpoczęcia leczenia, jego intensywności oraz celów.
Przedstawiamy wybrane zalecenia z "Polskich wytycznych profilaktyki i leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej" – aktualizacji 2009, odnoszące się do chorych na nowotwory złośliwe.
Celem polskich wytycznych profilaktyki i leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) jest zwiększenie bezpieczeństwa chorych poprzez właściwe zapobieganie oraz prawidłowe leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), a także odpowiednie postępowanie w razie wystąpienia powikłań leczenia przeciwkrzepliwego.
W artykule przedstawiono w skrócie aktualne wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące świeżego zawału serca z uniesieniem odcinków ST, w tym następujące zagadnienia: definicję świeżego zawału serca, patogenezę i ocenę ryzyka, postępowanie wstępne, rozpoznanie, leczenie przeciwbólowe, zmniejszające duszność i niepokój, leczenie reperfuzyjne, rutynowe leczenie farmakologiczne w ostrej fazie zawału, postępowanie w zawale prawej komory, w zawale u chorego na cukrzycę, w zawale u chorego z niewydolnością nerek i w powikłaniach świeżego zawału serca, a także rehabilitację i prewencję wtórną.
European Society of Cardiology (ESC) opublikowało nowe wytyczne dotyczące leczenia chorych z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (ST-segment elevation myocardial infarction – STEMI), które zastępują wytyczne ESC z 2003 roku.
Artykuł zawiera wybrane podstawowe informacje na temat mechanizmów działania niepożądanego na przewód pokarmowy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym kwasu acetylosalicylowego i klopidogrelu, oraz zalecenia dotyczące zmniejszania ryzyka powikłań żołądkowo-jelitowych podczas stosowania tych leków.
W artykule przedstawiono w skrócie aktualne wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące postępowania w ostrej zatorowości płucnej, w tym następujące zagadnienia: czynniki ryzyka, klasyfikację ciężkości choroby, zasady ustalania rozpoznania, metody leczenia, profilaktykę wtórną.
European Society of Cardiology (ESC) opublikowało w 2008 roku doskonały zbiór wytycznych dotyczących rozpoznawania i leczenia ostrej zatorowości płucnej (ZP).
Terapia uciskowa jest powszechnie stosowana w leczeniu chorób żył i naczyń chłonnych, jednak do niedawna dysponowaliśmy wynikami niewielu badań klinicznych poświęconych tej metodzie leczenia. Opublikowane ostatnio wyniki badań klinicznych z randomizacją dostarczyły bardziej wiarygodnych danych na ten temat.
