Psychofarmakologia w pediatrii – tiki

07.06.2010

Pediatric psychopharmacology: psychopharmacology of tic disorders. Journal of the Canadian Academy of Child and Adolescent

M. Srour, P. Lespérance, F. Richer, S. Chouinard

Psychiatry, 2008; 17: 150–159

Wybrane treści dla pacjenta

Zespół Tourette'a Zespół Tourette'a (dokładnie zespół Gillesa de la Tourette'a) to zaburzenie z pogranicza neurologii i psychiatrii, nazywane także „chorobą tików”. Tiki mogą przybierać postać mimowolnych ruchów, powtarzania słów, często obscenicznych, mrugania powiekami, jak też pociągania nosem lub chrząkania.
Ruchy mimowolne Ruchy mimowolne to ruchy niezależne od woli pacjenta. Mogą obejmować różne okolice ciała – głowę, ręce, nogi, tułów, a nawet całe ciało. Zwykle ruchy mimowolne są objawem uszkodzenia części układu nerwowego – układu pozapiramidowego, choć mogą być też spowodowane stresem lub zaburzeniami psychicznymi. Wystąpienie ruchów mimowolnych wymaga konsultacji z lekarzem. Leczenie zależy od przyczyny ruchów mimowolnych.
Dyskinezy Dyskinezy to nieskoordynowane, nagłe ruchy obejmujące głównie kończyny oraz głowę, występujące niezależnie od woli. Do grupy dyskinez zaliczane są zaburzenia, takie jak: tiki, drżenie, pląsawica czy też dystonia.

Nie przegap

Konferencje MP

Seksuologia 2026
Konferencja Naukowo-Szkoleniowa Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego Warszawa, 4–5 grudnia
Psychiatria 2026
Obejrzyj wykłady
- ADHD (w tym u kobiet w ciąży i karmiących)
- od zaburzeń afektywnych po problemy cyfrowe u dzieci i młodzieży
- bezdech senny i polekowe zaburzenia snu
- interna w psychiatrii (IBS/SIBO, NLPZ, interakcje lekowe)
- błąd medyczny i inne aspekty prawne

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.