Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Podanie szczepionki zawierającej żywe wirusy a ryzyko zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia

01.10.2018
Myocarditis and pericarditis are rare following live viral vaccinations in adults
Kuntz J. i wsp.
Vaccine, 2018; 36: 1524–1527

Opracowała: lek. Iwona Rywczak
Skróty: CI – przedział ufności, IRR – iloraz współczynników zapadalności

W amerykańskim badaniu z retrospektywnym zbieraniem danych oceniono ryzyko wystąpienia zapalenie mięśnia sercowego lub zapalenia osierdzia u osób zaszczepionych szczepionką zawierającą żywe wirusy. W badaniu wykorzystano metodę self-controlled risk interval – okres obserwacji podzielono na okres ryzyka (42 dni po szczepieniu) i okres kontrolny (85–365 dni po szczepieniu), a następnie porównano zapadalność na obie choroby w tych okresach. Na podstawie kryteriów Centers for Disease Control and Prevention i Departamentu Obrony przypadki zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia podzielono na potwierdzone, prawdopodobne i możliwe.

Do badania zakwalifikowano 416 629 dorosłych, którzy w latach 1996–2007 otrzymali co najmniej jedną szczepionkę zawierającą atenuowane wirusy. Osoby te korzystały ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez placówki uczestniczące w projekcie VSD. W analizowanym okresie podano 297 000 dawek szczepionek zawierających wirusa odry, świnki lub różyczki, 87 295 dawek szczepionki przeciwko ospie wietrznej, 76 606 dawek szczepionki przeciwko żółtej gorączce i 35 291 dawek doustnej szczepionki przeciwko poliomyelitis (OPV). Na podstawie dostępnej dokumentacji medycznej stwierdzono 54 przypadki zapalenia osierdzia (w tym 5 uznano za potwierdzone) i 18 przypadków zapalenia mięśnia sercowego (w tym 3 potwierdzone).

W okresie 42 dni po szczepieniu stwierdzono 1 prawdopodobny przypadek zapalenia osierdzia – 36 dni po szczepieniu przeciwko żółtej gorączce, pacjent otrzymał na tej samej wizycie szczepionkę przeciwko błonicy i tężcowi (Td) oraz przeciwko meningokokom, a 4 dni później szczepionkę przeciwko poliomyelitis (inaktywowaną), przeciwko grypie i WZW typu A. Nie zaobserwowano żadnego zachorowania na zapalenie mięśnia sercowego ani na potwierdzone lub możliwe zapalenie osierdzia. Zapadalność na potwierdzone zapalenie osierdzia lub mięśnia sercowego w ciągu 42 dni po szczepieniu „żywą” szczepionką przeciwwirusową wyniosła zatem 0,24/100 000 zaszczepionych osób. Pozostałych 71 przypadków (potwierdzone, prawdopodobne i możliwe) wystąpiło ≥43 dni po szczepieniu – tylko 10 z nich odnotowano w okresie kontrolnym 85–365 dni po szczepieniu. Na podstawie powyższych danych stwierdzono, że ryzyko zachorowania na zapalenie mięśnia sercowego u osób zaszczepionych „żywą” szczepionką przeciwwirusową nie jest zwiększone – IRR: 0,57 (95% CI: 0,07–4,51).

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że osoby zaszczepione szczepionkami zawierającymi atenuowane wirusy rzadko chorują na zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia, a zapadalność nie różni się od zapadalności stwierdzanej w populacji ogólnej. Ryzyko wystąpienia tych chorób w ciągu 6 tygodni po szczepieniu nie było zwiększone.

Zobacz także

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Konferencje i szkolenia

Kraków – 9 marca 2019 r.: V Małopolskie Wiosenne Spotkanie Pediatryczne, szczegółowe informacje »

Przegląd badań