Co wiadomo o skuteczności profilaktyki poekspozycyjnej odry?

28.03.2018
Effectiveness of measles vaccination and immune globulin post-exposure prophylaxis in an outbreak setting – New York City, 2013
Arciuolo R.J. i wsp.
Clin. Infect. Dis., 2017; 65: 1843–1847

Opracowała: lek. Iwona Rywczak

Osobom nieodpornym na odrę zaleca się podanie w ciągu 72 godzin od kontaktu z chorym szczepionki przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR) lub immunoglobulin. W amerykańskim badaniu obserwacyjnym oceniono skuteczność rzeczywistą takiej profilaktyki zastosowanej u dzieci po kontakcie z odrą w ognisku epidemicznym, które odnotowano w Nowym Jorku w 2013 roku.

Łącznie zidentyfikowano 3409 osób z kontaktu z odrą. Po wykluczeniu osób >19. roku życia, osób szczepionych ≥1 dawką szczepionki przeciwko odrze lub posiadających przeciwciała swoiste dla wirusa odry oraz osób, dla których nie były dostępne dane o wieku, historii szczepień lub metodzie profilaktyki poekspozycyjnej, do ostatecznej analizy zakwalifikowano 318 dzieci. Profilaktykę zastosowano wobec 121 dzieci – 44 zaszczepiono MMR, a 77 podano immunoglobuliny drogą domięśniową (preparat niedostępny w Polsce – przyp. red.). U pozostałych 197 dzieci nie zastosowano żadnej profilaktyki lub profilaktykę wdrożono poza zalecanym okresem od kontaktu z odrą.

Spośród 318 badanych dzieci na odrę zachorowało 48 (15%) – 46 z grupy nieobjętej profilaktyką poekspozycyjną i 2 dzieci zaszczepionych MMR po kontakcie. W przypadku dzieci zaszczepionych MMR u 1 z nich potwierdzono laboratoryjnie zakażenie dzikim wirusem odry, natomiast u drugiego dziecka nie przeprowadzono typowania wirusa, zatem obserwowane objawy kliniczne mogły być również wywołane namnażaniem się wirusa szczepionkowego. W grupie dzieci, które otrzymały immunoglobuliny, nie stwierdzono żadnego zachorowania. Skuteczność rzeczywista MMR w zapobieganiu zachorowaniu na odrę po ekspozycji wyniosła 83,4% (95% CI: 34,4–95,8). Ogólną skuteczność rzeczywistą profilaktyki poekspozycyjnej odry (MMR lub immunoglobuliny) oszacowano na 92,9% (95% CI: 71,4–98,3). Profilaktyka po kontakcie z odrą była skuteczna zarówno u niemowląt, którym dodatkową ochronę mogą zapewnić matczyne przeciwciała, jak i u dzieci, które ukończyły 1. rok życia.

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że zastosowana w odpowiednim czasie profilaktyka po kontakcie z odrą jest skuteczną metodą zapobiegania transmisji zakażenia.

Zobacz także
Wybrane treści dla pacjenta
Konferencje MP
  • Jesień Pediatryczna 2026
    XXV Krajowa Konferencja Szkoleniowa Kraków, 25–26 września
  • Wiosenne Spotkania Pediatryczne 2026
    Obejrzyj wykłady
    • pediatryczne wyzwania w praktyce
    • algorytmy postępowania
    • zrób to sam – sesja warsztatowa
    • omdlenie – od objawu do rozpoznania
    • ostry dyżur – stany nagłe w pediatrii
  • Neonatologia 2026
    Obejrzyj wykłady
    • antybiotykoterapia w neonatologii
    • toksykologia prenatalna – implikacje kliniczne
    • wstrząs, hipotensja, PDA – decyzje hemodynamiczne
    • wsparcie oddechowe noworodka
    • bezdech i sinica

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.