medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Pacjentka zgłosiła się do poradni gastroenterologicznej z powodu utrzymującej się od 3 lat biegunki, która się nasiliła w ostatnich 3 miesiącach.
Pacjenta przyjęto na oddział chirurgii w trybie ostrego dyżuru z powodu uwięźniętych i wykrzepionych guzków krwawniczych odbytu. W wywiadzie zgłaszał od 3 dni plamienie krwią, silny ból, pieczenie, świąd okolicy odbytu. W badaniu fizykalnym w odbycie były widoczne zakrzepowo zmienione, martwicze i „rozpadające się” guzki krwawnicze.
Pacjentkę skierowano do badania USG jamy brzusznej z powodu utrzymującego się od 6 miesięcy zwiększonego stężenia antygenu rakowo-płodowego w surowicy (CEA; 20 µg/l, norma ≥5. Wykonana sonografia nie wyjaśniła przyczyny zwiększonego stężenia CEA. Jakie kolejne badanie należy wykonać w celu ustalenia rozpoznania?
U pacjentki w ultrasonografii jamy brzusznej wykonanej z powodu zakażenia układu moczowego stwierdzono torbiel trzonu trzustki. Chora nie przebyła ostrego zapalenia trzustki ani urazu brzucha. Nie pije alkoholu i nie ma objawów przewlekłego zapalenia trzustki.
Pacjentka zgłosiła się do badania konsultacyjnego USG jamy brzusznej w celu określenia charakteru zmiany w wątrobie, którą najpierw wykryto w USG i potwierdzono w tomografii komputerowej.
U pacjenta od 30 lat nawracają krwawienia z przewodu pokarmowego, które prowadzą do ciężkiej niedokrwistości wymagającej przetoczeń krwi. W żołądku, dwunastnicy i jelicie grubym stwierdzano liczne polipy o sinym zabarwieniu.
U pacjenta z objawami dyspeptycznymi wykonano gastroskopię. Stwierdzono guz podśluzówkowy okolicy podwpustowej żołądka. W badaniu histologicznym wycinków z powierzchni guza stwierdzono prawidłową błonę śluzową żołądka. Pacjent nie ma dysfagii.
Pacjentka z rozpoznanym AZW zgłosiła się do kliniki z powodu osłabienia, utraty łaknienia, żółtaczki i nasilającego się świądu skóry. Złe samopoczucie pojawiło się podczas antybiotykoterapii stosowanej z powodu bakteryjnego zakażenia górnych dróg oddechowych.
Kobieta chorująca od wielu lat na reumatoidalne zapalenie stawów skarży się na ból w prawym podżebrzu, występujący głównie po posiłkach, oraz na zaparcie. Od 2 lat ma umiarkowaną niedokrwistość z małym stężeniem żelaza w surowicy.
U 24-letniego mężczyzny przed rokiem rozpoznano wrzód opuszki dwunastnicy i zakażenie H. pylori (Hp). Z tego powodu przebył leczenie eradykacyjne amoksycyliną, klarytromycyną i inhibitorem pompy protonowej (IPP).
Do badania USG jamy brzusznej zgłosiła się 54-letnia kobieta. Przed 8 miesiącami usunięto jej bez powikłań metodą laparoskopową pęcherzyk żółciowy z kamieniami. W badaniu patomorfologicznym usuniętego pęcherzyka stwierdzono przewlekły proces zapalny. Po operacji okresowo miewa gniecenie w dołku podsercowym i wzdęcia.
Mężczyzna został przyjęty do kliniki gastroenterologii z powodu nasilającego się tępego bólu w nadbrzuszu, z towarzyszącym zażółceniem skóry i białkówek, świądem skóry, oddawaniem ciemnego moczu i odbarwionego stolca oraz osłabieniem łaknienia.
Kobieta z guzem żołądka o niewyjaśnionym charakterze rozpoznanym w innym ośrodku. Z wywiadu wynika, że jest rodzinnie obciążona rakiem żołądka.
