U pacjentów, u których leczenie konwencjonalne nie przynosi ulgi, oraz u zgłaszających znaczne obniżenie jakości życia można rozważyć zastosowanie technik interwencyjnych. Jednak niewiele danych dostępnych w piśmiennictwie potwierdza ich skuteczność. Do najczęściej stosowanych metod interwencyjnych należą blokady nerwów obwodowych z zastosowaniem środka znieczulenia miejscowego i/lub kortykosteroidów. Podstawę działania tych blokad stanowi zahamowanie przewodnictwa w nerwie unerwiającym źródło bólu, co powoduje czasowe ustąpienie dolegliwości. Czułość i rzetelność tej metody wykazano dla blokad nerwów zaopatrujących stawy międzywyrostkowe odcinka szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa. Skuteczność blokad stawów międzywyrostkowych kręgosłupa jest porównywalna z placebo, z wyjątkiem stanów przebiegających z aktywnym odczynem zapalnym tych stawów potwierdzonym w badaniach obrazowych. Obserwacje te prowadzono w grupie leczonych zachowawczo chorych z przewlekłym bólem krzyża.
Często stosuje się dożylne wlewy lidokainy w dawce – 5 mg/kg masy ciała. W badaniu, które objęło 18 pacjentów z FBSS, podawano chorym w odstępach dwutygodniowych wlewy dożylne fizjologicznego roztworu NaCl, lidokainy 1 mg/kg/mc. oraz lidokainy 5 mg/kg/mc. Zaobserwowano znaczące zmniejszenie natężenia bólu oraz zmianę charakteru bólu po wszystkich trzech wlewach. Nie zaobserwowano różnic między poszczególnymi dawkami lidokainy oraz pomiędzy lidokainą a fizjologicznym roztworem NaCl.
Pozytywne wyniki opisywano po zewnątrzoponowym podawaniu leków. W badaniu obejmującym 206 pacjentów z FBSS porównywano efekt analgetyczny po podaniu do przestrzeni zewnątrzoponowej indometacyny oraz metyloprednizolonu. W obu grupach chorych odnotowano znaczące zmniejszenie bólu. W badaniu Andersona pacjentom z bólem krzyża (47% stanowili pacjenci z FBSS) podawano zewnątrzoponowo morfinę. Odnotowano 25% redukcję nasilenia bólu u 50% pacjentów. Zewnątrzoponowe podawanie kortykosteroidów jest często wykonywaną procedurą w leczeniu bólu kręgosłupa. Istnieją wiarygodne dowody na ich krótkotrwałą skuteczność (zmniejszenie bólu do 6 tygodni). Jednak badania dotyczyły przede wszystkim pacjentów z ostrym bólem korzeniowym spowodowanym wypukliną krążka międzykręgowego.
