Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Komentarz I do omówienia zaleceń SIAARTI dot. rozpoczynania i powstrzymywania się od intensywnej terapii u chorych na COVID-19 w nadzwyczajnej sytuacji dysproporcji między zapotrzebowaniem a dostępnymi zasobami

17.03.2020
prof. dr hab. n. med. Małgorzata Krajnik,lek. Anna Adamczyk; Katedra Opieki Paliatywnej, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy
dr n. med. Piotr Sobański; Palliative Care Unit and Competence Center, Department of Internal Medicine, Spital Schwyz, Schwyz, Szwajcaria

KOMENTARZ

prof. dr hab. n. med. Małgorzata Krajnik1, lek. Anna Adamczyk1, dr n. med. Piotr Sobański2
1 Katedra Opieki Paliatywnej, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy
2 Palliative Care Unit and Competence Center, Department of Internal Medicine, Spital Schwyz, Schwyz, Szwajcaria

Komentarz do artykułu:
Rozpoczynanie i powstrzymywanie się od intensywnej terapii u chorych na COVID-19 w nadzwyczajnej sytuacji dysproporcji między zapotrzebowaniem a dostępnymi zasobami. Omówienie zaleceń Societa Italiana di Anestesia Analgesia Rianimazione e Terapia Intensiva

Dramatyczna sytuacja, która może się wkrótce stać i naszym udziałem, zmusza do podejmowania trudnych, obciążających moralnie i etycznie decyzji. Autorzy przedstawionych zaleceń włoskich identyfikują dylematy, przed którymi stają osoby odpowiadające za rozdział zbyt skąpych w stosunku do zapotrzebowania środków terapeutycznych. Konsekwencją ich decyzji może być śmierć osób, które w normalnie funkcjonującej opiece zdrowotnej miałyby duże szanse na przeżycie. Jako przedstawiciele medycyny paliatywnej chcielibyśmy się upomnieć o sprecyzowanie rekomendacji nr 10, która brzmi: „U chorych z hipoksemią i progresją choroby powinno się stosować sedację paliatywną, gdyż jest to element dobrej praktyki klinicznej”.

Zgodnie z zasadami opieki paliatywnej, jeśli dolegliwości (w komentowanych zaleceniach chodzi o duszność) nie można opanować leczeniem przyczynowym, należy wdrożyć postępowanie objawowe, czyli leczenie paliatywne. Decyzja o zastosowaniu sedacji paliatywnej jest zasadna dopiero w razie niedostatecznej skuteczności optymalnego leczenia paliatywnego prowadzonego przez kompetentny zespół terapeutyczny. Polega ona na kontrolowanym ograniczeniu świadomości (za pomocą takich leków jak: midazolam, propofol czy lewomepromazyna) w celu złagodzenia u chorego ogromnego cierpienia spowodowanego przez oporne na leczenie objawy w okresie umierania. W przywołanej rekomendacji mowa o hipoksemii jako o wskazaniu do zastosowania sedacji paliatywnej. Wskazaniem do tego typu leczenia nie jest ani hipoksemia, ani jakikolwiek inny parametr lub wynik badania dodatkowego, ponieważ żaden z nich nie koreluje ani z występowaniem objawu podmiotowego (dolegliwości), ani z jego intensywnością. Wskazaniem do sedacji jest cierpienie wywołane objawem opornym na leczenie. Z punktu widzenia opieki paliatywnej zalecenie to należałoby sformułować następująco: „U chorych cierpiących z powodu nasilonej duszności, utrzymującej się pomimo właściwego leczenia objawowego/paliatywnego, w obliczu nieuchronności śmierci w najbliższych godzinach lub dniach należy rozważyć sedację paliatywną”. Decyzję o zastosowaniu sedacji paliatywnej powinno się podejmować za zgodą chorego (lub jego przedstawiciela), w duchu jego wartości, czyli tego, co jest dla niego ważne. W „Białej księdze” Europejskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej podkreślono, że powinno się w tym przypadku postępować tak, „aby złagodzić cierpienie oporne na inne metody leczenia w sposób etycznie akceptowany przez pacjenta, jego rodzinę i personel medyczny”.1

strona 1 z 2

Aktualna sytuacja epidemiologiczna w Polsce

COVID-19 - zapytaj eksperta

Masz pytanie dotyczące zakażenia SARS-CoV-2 (COVID-19)?
Zadaj pytanie ekspertowi!

Partnerem serwisu jest