medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Wczesne wprowadzenie terapii dopaminergicznej nie wpływa modyfikująco na przebieg choroby, ale ogranicza niesprawność. Cele przyszłych badań naukowych obejmują m.in. opracowanie skutecznych leków modyfikujących przebieg choroby i wyjaśnienie, która strategia w większym stopniu wpływa na poprawę jakości życia – wczesne rozpoczęcie leczenia czy wyczekiwanie i obserwacja.
Lekarze rodzinni regularnie stykają się z pacjentami, którzy prowadzą niezdrowy tryb życia – w takich przypadkach interwencja oparta na dowodach naukowych może pomóc w dokonaniu trwałych zmian.
Wytyczne PTK i ESC dotyczące niewydolności serca zalecają stosowanie leków moczopędnych do łagodzenia objawów i oznak niewydolności serca, szczególnie natężonych w okresach zaostrzeń choroby, a będących skutkiem retencji wody w organizmie.
W artykule przedstawiono kryteria rozpoznania zespołu aktywacji mastocytów, wskazania do przeprowadzenia diagnostyki w jego kierunku, skórne objawy mastocytozy, znaczenie różnych badań laboratoryjnych w rozpoznawaniu tego zespołu oraz postępowanie u chorych z współistniejącą alergią na jad owadów błonkoskrzydłych.
Rozpoznanie wstrząśnienia mózgu i późniejsze postępowanie mogą stanowić wyzwanie, co jest dodatkowo utrudnione przez brak jednolitej definicji. Ustalając rozpoznanie i prowadząc leczenie, lekarze muszą polegać na zaleceniach ekspertów oraz dostępnych narzędziach diagnostycznych i ocenie klinicznej.
Jakie znamy mechanizmy nadwrażliwości na leki? Jakie są możliwości rozpoznawania? Jak można wybrać leki alternatywne?
Nadal jedną z najpopularniejszych strategii w rozpoznawaniu i równocześnie w leczeniu refluksu krtaniowo-gardłowego pozostaje leczenie empiryczne. Problemem w tym podejściu jest stosunkowo duży odsetek pacjentów – nawet 40% – nieodpowiadających na zastosowane leczenie.
Ból ściany jamy brzusznej jest często mylony z pochodzącym z jej wnętrza bólem trzewnym, co skutkuje przeprowadzaniem drogich i zbędnych badań laboratoryjnych oraz obrazowych, konsultacji i procedur inwazyjnych.
Jak dojrzewa czynność dolnych dróg moczowych? Które objawy wymagają pilnej konsultacji specjalistycznej?
Liszajec zakaźny (impetigo) jest często występującym, zaraźliwym, powierzchownym, bakteryjnym zakażeniem skóry. Wywołany jest przez gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) lub – rzadziej – przez paciorkowca β-hemolizującego z grupy A (Streptococcus pyogenes).
Posiłki osób starszych powinny być urozmaicone, małe objętościowo i spożywane regularnie. U osób mających trudności z gryzieniem, żuciem lub połykaniem należy przygotowywać posiłki odpowiednio rozdrobnione lub półpłynne/płynne.
W niniejszym artykule opisano postępowanie diagnostyczne w biegunce w zależności od mechanizmów patofizjologicznych, zwracając szczególną uwagę na etiologię, diagnostykę i leczenie biegunki przewlekłej.
W badaniu przedmiotowym owrzodzenia żylne są zazwyczaj nieregularnego kształtu i płytkie, o dobrze odgraniczonych brzegach, często lokalizują się nad wyniosłościami kostnymi. Mogą występować też objawy choroby naczyń żylnych, jak: żylaki, obrzęk lub wyprysk żylakowaty.
Niedożywienie to stan wynikający z braku wchłaniania lub braku spożywania substancji żywieniowych, prowadzący do zmiany składu ciała, upośledzenia fizycznej i mentalnej funkcji organizmu oraz wpływający niekorzystnie na wynik leczenia choroby podstawowej.
Chorzy na nieswoiste choroby zapalne jelit są narażeni na większe ryzyko zakażeń, co wynika z samej choroby podstawowej oraz stosowania niektórych leków immunosupresyjnych. Wielu takich infekcji można uniknąć dzięki szczepieniom.
Podsumowanie wytycznych American Gastroenterological Association (AGA).
W artykule omówiono m. in. aktualną sytuację epidemiologiczną wścieklizny, ryzyko zachorowania u podróżujących za granicę oraz zwrócono uwagę na potencjalne zagrożenie związane z lyssawirusami występującymi u nietoperzy.
Patogeneza, klasyfikacja i strategie leczenia trądziku pospolitego.
Które dzieci są obarczone największym ryzykiem kłębuszkowego zapalenia nerek po przebyciu infekcji? Jak długo mogą się utrzymywać poszczególne objawy i jak je monitorować?
Zaburzenia lękowe (dawniej określane jako „nerwicowe”) stanowią grupę różnorodnych zaburzeń o wspólnej genezie historycznej związanej z pojęciem „nerwicy”, a w ich powstawaniu, rozwoju i przebiegu istotną rolę odgrywają czynniki psychologiczne.
