Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Leczenie zatrucia muchomorem sromotnikowym

Choroby wątroby i dróg żółciowych

12.09.2019
prof. dr hab. n. med. Piotr Milkiewicz, Klinika Hepatologii i Chorób Wewnętrznych, Katedra Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby, Warszawski Uniwersytet Medyczny

Jak cytować: Milkiewicz P.: Choroby wątroby i dróg żółciowych. Med. Prakt., 2019; 1: 107–111

Skróty: ALT – aminotransferaza alaninowa, EASL – European Association for the Study of the Liver, NAFLD (non-alcoholic fatty liver disease) – niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, ONW – ostra niewydolność wątroby

Czy nadal stosuje się penicylinę benzylową i sylibininę w leczeniu zatrucia muchomorem sromotnikowym?

Ponieważ zatrucie muchomorem sromotnikowym jest globalnie bardzo rzadką przyczyną ONW i dotyczy niewielu krajów, w tym niestety Polski, aktualne wytyczne EASL nie wspominają o terapiach proponowanych w tym wskazaniu. Należy to niewątpliwie uznać za niedopatrzenie. Opublikowana w 2018 roku praca przeglądowa na ten temat cytuje badania, z których jedne wskazują na korzystny, a inne na neutralny bądź szkodliwy wpływ penicyliny benzylowej (penicyliny G) w zatruciu muchomorem sromotnikowym; nie ma zatem w tej kwestii zgodnego stanowiska.1 W publikacjach wymienia się dawki 0,3–1 mln. j.m./kg mc.
Jeżeli chodzi o sylibininę, wyżej wymieniona praca powołuje się na podsumowującą 1500 doniesień (często opisów przypadków lub niewielkich grup chorych) publikację, która wskazuje na lepsze rokowanie u chorych, którzy otrzymywali sylibininę, w porównaniu z tymi, którym podawano penicylinę benzylową, z sylibininą lub bez. Proponowany schemat leczenia przewiduje podanie dawki nasycającej 5 mg/kg mc., a następnie kontynuowanie terapii poprzez podawanie 20 mg/kg mc./d we wlewie ciągłym przez 6 dni lub do uzyskania poprawy klinicznej.

Piśmiennictwo:

1. Ye Y., Liu Z.: Management of Amanita phalloides poisoning: a literature review and update. J. Crit. Care, 2018; 46: 17–22

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.