Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Wytyczne EFNS dotyczące rozpoznawania i leczenia neuroboreliozy w Europie

21.06.2010
EFNS guidelines on the diagnosis and management of European Lyme neuroborreliosis
A. Mygland1,2,3, U. LjØstad1, V. Fingerle4, T. Rupprecht5, E. Schmutzhard6, I. Steiner7
European Journal of Neurology 2010, 17: 8–16


1 Department of Neurology; 2 Department of Rehabilitation, Sorlandet Sykehus, Kristiansand; 3 Department of Clinical Medicine, University of Bergen, Bergen, Norwegia; 4 Bavarian Health and Food Safety Authority, Oberschleißheim; 5 Department of Neurology, Ludwig-Maximilians University, Monachium, Niemcy; 6 Department of Neurology, Medical University Innsbruck, Innsbruck, Austria; 7 Neurological Sciences Unit, Hadassah University Hospital, Mount Scopus, Jerozolima, Izrael

Tłumaczył dr med. Wojciech Turaj

Otrzymano 7 sierpnia 2009 roku; przyjęto do druku 2 października 2009 roku.
Adres do korespondencji: A. Mygland, Department of Neurology, Sorlandet Sykehus, Serviceboks 416, N-4604 Kristiansand S, Norwegia
(tel.: +47 380 73 914; faks: +47 380 73 911; e-mail: aase.mygland@sshf.no).

Skróty: PCR – metoda łańcuchowej reakcji polimerazy, AI – wskaźnik przeciwciał

Artykuł ten należy do programu medycznego kształcenia ustawicznego i można go znaleźć wraz z dotyczącymi go pytaniami na stronie internetowej www.efns.org
EFNSContinuing-Medical-Education-online.301.0.html. Certyfikaty za prawidłowo udzielone odpowiedzi będą wydawane przez EFNS.
EFNS guidelines on the diagnosis and management of European Lyme neuroborreliosis, A. Mygland, U. Ljostad, V. Fingerle, T. Rupprecht, E. Schmutzhard, I. Steiner, European Journal of Neurology 2010; 17: 8–16
Copyright © 2010 EFNS. Reproduced with permission of John Wiley & Sons Inc.

Wstęp: Neuroborelioza jest zakażeniem układu nerwowego spowodowanym przez Borrelia burgdorferi sensu lato (B. burgdorferi).
Cele: Opracowanie zaleceń dotyczących rozpoznawania i leczenia neuroboreliozy w Europie na podstawie wiarygodnych i aktualnych danych naukowych.
Metody: Dane naukowe poddano analizie odpowiednio do stopnia wiarygodności określonego zgodnie z zaleceniami EFNS.
Zalecenia: Ustalenie pewnego rozpoznania neuroboreliozy wymaga spełnienia wszystkich 3, a rozpoznania możliwego – 2 z następujących kryteriów: (i) objawy neurologiczne, (ii) pleocytoza płynu mózgowo-rdzeniowego, (iii) wewnątrzpłynowe wytwarzanie przeciwciał przeciw B. burgdorferi. Analiza metodą PCR i posiewy płynu mózgowo-rdzeniowego mogą potwierdzić rozpoznanie, kiedy objawy występują <6 miesięcy i przeciwciała przeciw B. burgdorferi mogą być jeszcze niewykrywalne. W innych przypadkach nie zaleca się wykonywania analizy metodą PCR. Dostępne dane są niewystarczające, aby zalecać następujące badania diagnostyczne: testy mikroskopowe, oznaczanie chemokiny CXCL13, wykrywanie antygenów, oznaczanie kompleksów immunologicznych, test transformacji limfocytów, tworzenie się torbieli i analiza wskaźników limfocytarnych. U pacjentów dorosłych, u których ustalono pewne lub możliwe rozpoznanie świeżej neuroboreliozy (czas utrzymywania się objawów <6 miesięcy), należy zastosować pojedynczy 14-dniowy cykl leczenia antybiotykiem. Doksycyklina podawana doustnie (200 mg/d) i ceftriakson podawany dożylnie (2 g/d) są równie skuteczne u pacjentów z objawami ograniczonymi do obwodowego układu nerwowego oraz zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych (siła zalecenia A). Chorym z objawami zajęcia ośrodkowego układu nerwowego należy podawać dożylnie ceftriakson (2 g/d) przez 14 dni, a pacjentom z późną neuroboreliozą (czas utrzymywania się objawów >6 miesięcy) – przez 3 tygodnie (wskazówki dobrej praktyki klinicznej). Dzieci należy leczyć w taki sam sposób jak dorosłych, z wyjątkiem przeciwwskazania do stosowania doksycykliny u dzieci <8. rż. (w niektórych krajach – <9. rż.). Utrzymywanie się objawów >6 miesięcy mimo standardowego leczenia określane jest często mianem zespołu po przebytej boreliozie. Leczenie antybiotykami nie wpływa na ten zespół (siła zalecenia A).

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.