medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Czy skuteczność 2 dawek szczepionki różniła się w zależności od rodzaju nowotworu, czasu jaki minął od rozpoznania, rodzaju leczenia przeciwnowotworowego? Czy zmniejszała się wraz z upływem czasu?
Celem badania była analiza wyników leczenia chorych z Japonii włączonych do ogólnoświatowego badania klinicznego III fazy z randomizacją, KEYNOTE-024, porównującego pembrolizumab z chemioterapią u wcześniej nieleczonych chorych na przerzutowego niedrobnokomórkowego raka płuca bez zmian w genach EGFR/ALK i ekspresją liganda receptora programowanej śmierci komórki 1 (PD-L1) wynoszącą 50% lub więcej.
Omówienie artykułu opublikowanego w „Journal of Clinical Oncology” prezentującego wyniki z długotrwałej obserwacji chorych na raka płaskonabłonkowego jamy ustnej i gardła poddanych radioterapii lub leczeniu operacyjnemu z zastosowaniem przezustnej chirurgii robotowej (TORS) w ramach badania ORATOR.
Kryzotynib był pierwszym inhibitorem ALK stosowanym w praktyce klinicznej. Wykazał przewagę nad chemioterapią u chorych na NDRP, jednak dużym problemem pozostała rozwijająca się oporność na leczenie oraz niedostateczna skuteczność w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Czy alektynib może zyskać przewagę?
Czy dołączenie bewacyzumabu do olaparybu w terapii podtrzymującej nowo rozpoznanego zaawansowanego raka jajnika z mutacją BRCA istotnie wydłuża PFS – porównanie wyników badań SOLO-1 i PAOLA-1/ENGOT-ov25.
Spironolakton, pierwotnie stosowany jako lek obniżający ciśnienie tętnicze, jest wykorzystywany w dermatologii ze względu na swoje działanie antyandrogenowe. Celem badania jest ocena związku pomiędzy przyjmowaniem spironolaktonu a ryzykiem wystąpienia nowotworów.
Badanie przeprowadzono łącznie w 38 ośrodkach onkologicznych w Japonii w latach 2012–2019.
Dotychczas nie poznano dokładnie naturalnego przebiegu tej choroby, a wytyczne dotyczące postępowania zawierają niespójne wskazówki. W niniejszym artykule dokonano przeglądu sposobów leczenia chirurgicznego ze szczególnym uwzględnieniem czasu wykonania resekcji trzustki.
Otwarte wieloośrodkowe (18 szpitalnych oddziałów onkologicznych) badanie kliniczne z randomizacją porównujące 3 urządzenia służące do podawania chemioterapii systemowej.
Czy wycięcie pierwotnego ogniska NET jelita cienkiego u chorych z rozsiewem nowotworu ma uzasadnienie kliniczne?
Jest to pierwsza metaanaliza wyników oceny HRQoL bezpośrednio porównująca immunoterapię z użyciem ICI i ChT, obejmująca dane zebrane w trakcie leczenia 8341 chorych z nowotworami o 7 różnych histologiach, w ramach 17 badań klinicznych z randomizacją.
Leczenie chorych z platynoopornym rakiem jajnika to wyzwanie dla onkologa z uwagi na ograniczone możliwości terapii. Czy inhibitor polimerazy RNA II, który może selektywnie hamować proces transkrypcji onkogenów oraz wpływać na mikrośrodowisko guza przez działanie na inne komórki, w tym makrofagi, jest skuteczny w przypadku tego nowotworu?
Omówienie artykułu opublikowanego w „Nature Medicine” analizującego wpływ stosowania toripalimabu na czas przeżycia wolnego od progresji u chorych z zaawansowanym rakiem nosogardła.
Czy stosując inhibitory PARP można wydłużyć przeżywalność wolną od progresji nowotworu? Z jakimi działaniami niepożądanymi się to wiąże? Czy korzyść odnoszą wszystkie chore?
Apatynib selektywnie hamuje receptor dla czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego zaburzając angiogenezę w obrębie guza. Czy u chorych na zaawansowanego raka jajnika dołączenie tego leku do konwencjonalnej chemioterapii poprawia wyniki leczenia?
Przeczytaj wyniki przeglądu systematycznego, dotyczącego możliwości zastosowania patidegibu w dermatologii.
Autorzy przeglądu sprawdzali, czy któraś z metod obrazowania ma przewagę w diagnostyce różnicowej guzów jajnika lub przydatków.
Zapoznaj się z wynikami badania oceniającego częstość występowania przerzutów w węźle wartowniczym w przypadku czerniaka odsiebnych części kończyn.
Omówienie artykułu z czasopisma The Laryngoscope.
Celem badania RAPIDO było uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy dzięki nowemu schematowi terapeutycznemu nastąpi zmniejszenie częstości przerzutów odległych przy zachowaniu małego odsetka wznów miejscowych.
