medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Na podstawie analizy wyników 1,38 mln endo- lub kolonoskopii wyciągnięto wnioski dotyczące bezpieczeństwa chorych poddanych sedacji prowadzonej przez wykwalifikowaną pielęgniarkę lub anestezjologa.
Przeanalizowano dane z francuskiego krajowego rejestru 53 tysięcy chorych poddanych operacji metabolicznej wprowadzenia regulowanej opaski żołądkowej.
Warto zapoznać się z wynikami i wnioskami płynącymi z wieloośrodkowego prospektywnego obserwacyjnego badania kohortowego OMEGA (przeprowadzonego od 20 marca 2012 do 17 kwietnia 2014 r.).
Obserwacja chorych z niepowikłanym ostrym zapaleniem uchyłku jelita nie wydłuża czasu trwania choroby w porównaniu z antybiotykoterapią i może być odpowiednim sposobem postępowania w tej grupie chorych.
Przeanalizowano wyniki stosowania protokołu ERAS u 223 chorych pddanych z różnych przyczyn resekcji wątroby (przerzuty raka jelita grubego, rak dróg żółciowych, rak wątrobowokomórkowy, zmiany niezłośliwe) w latach 2010-2012.
W ramach American College of Surgeons National Surgical Quality Improvement Program dokonano analizy Propensity Score Matching bazy danych 3064 pacjentów, których zapisy obejmowały 42 zmienne związane z planowymi resekcjami wątroby, wśród których wyróżniono: resekcję segmentarną, poszerzoną hemihepatektomię oraz hemihepatektomię lewo- i prawostronną wykonane łącznie u 2583 chorych.
Zbadano wpływ restrykcyjnej płynoterapii na 911 chorych operowanych z powodu raka jelita grubego w latach 2002–2007.
Badanie retrospektywne: u 191 dorosłych chorych zrekonstruowano powłoki brzucha z użyciem bezkomórkowej macierzy skórnej w celu zamknięcia ubytku będącego następstwem operacji przepukliny brzusznej lub resekcji ze wskazań onkologicznych, a następnie objęto ich obserwacją (36–104 mies.).
Przeprowadzono retrospektywne jednoośrodkowe badanie obserwacyjne, które objęło chorych poddanych operacji jelita grubego i porównano wyniki uzyskane u 676 pacjentów podzielonych na grupę opieki okołooperacyjnej prowadzonej zgodnie z protokołem ERAS oraz grupę tradycyjnej opieki okołooperacyjnej.
Czy w przypadku chorych z kamicą przewodową poddanych laparoskopowej cholecystektomii ze wskazań doraźnych można mówić o przewadze ECPW bądź LBDE?
Przedłużająca się pooperacyjna niedrożność jelit pozostaje jednym z głównym problemów po zabiegach w obrębie jelita grubego. Badacze próbowali odpowiedzieć na pytanie, które czynniki zwiększają, a które zmniejszają ryzyko wystąpienia tego powikłania.
Wnioski wyciągnięto na podstawie wyników w zakresie całkowitych odsetków: zakażeń miejsca operowanego, zakażeń powierzchownych, zakażeń narządu/przestrzen, nieszczelności zespoleń, ropni wewnątrzbrzusznych, zdarzeń niepożądanych i powikłań pooperacyjnych ogółem.
Uwzględniono 12-miesięczną obserwację zakwalifikowanej do badania z randomizacją grupy chorych z objawowymi, niepowikłanymi żylakami żyły odpiszczelowej, których leczono różnymi metodami.
Stopień realizacji protokołu ERAS powinien być monitorowany i zgłaszany w każdym badaniu o tej tematyce. Wysoki stopień realizacji protokołu ERAS można osiągnąć we wszystkich fazach opieki okołooperacyjnej.
Czy stosowanie preparatów antyseptycznych w leczeniu ziarninujących ran w porównaniu z niestosowaniem takich preparatów może zwiększać prawdopodobieństwo wygojenia i skracać czas gojenia?
Badaniem objęto 82 chorych poddanych laparoskopowej resekcji jelita grubego. Połowa z nich żuła gumę 3 razy dziennie od 1. dnia do momentu wypisania ze szpitala.
Czy stosowanie protokołu ERAS u chorych operowanych z powodu raka przełyku może być dla nich bezpieczne?
Kiedy i w jakiej formie stosować indometacynę - przed ECPW czy po zabiegu - aby zapobiec zapaleniu trzustki.
Czy stosować alwimopan w celu skrócenia czasu trwania pooperacyjnego porażenia perystaltyki u chorych po rozległej operacji? – przegląd systematyczny i metaanaliza
Zapraszamy do zapoznania się z wynikami badania dotyczącego zastosowania protokołu ERAS w urologiii, a ściślej - w przypadku chorych poddanych prostatektomii z powodu jednego z najczęstszych nowotworów u mężczyzn - raka stercza.
