Czy należy przerywać leczenie przeciwpłytkowe u chorych kwalifikowanych do polipektomii podczas badania kolonoskopowego?
W przeglądzie systematyczym oceniono zależność przebiegu astmy od choroby refluksowej przełyku.
Stopień niedoboru immunologicznego związanego z HIV/AIDS, aktywacja immunologiczna i zapalna, a także niektóre leki ART mogą stanowić czynniki rozwoju chorób niezwiązanych z AIDS, w tym zgonów związanych z chorobami wątroby.
Wyniki europejskiego, retrospektywnego badania.
Aby określić rolę T. whipplei w patogenezie biegunki, naukowcy z 3 ośrodków: RPA, Singapuru i Niemiec zbadali próbki kału pacjentów z biegunką w celu identyfikacji bakterii jelitowych i T. whipplei.
Analiza przebiegu COVID-19 w zależności od stosowanego leczenia NChZJ u pacjentów zgłoszonych do międzynarodowego rejestru SECURE-IBD.
Niniejszą analizą objęto wszystkich pacjentów z koinfekcją HIV/HCV z kohorty EuroSIDA, którzy stosowali bezinterferonową terapię HCV począwszy od 2014 r.
Czy każdy pacjent powinien otrzymywać bloker pompy protonowej? Omówienie artykułu: "Pantoprazole to Prevent Gastroduodenal Events in Patients Receiving Rivaroxaban and/or Aspirin in a Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Trial".
W artykule przedstawiono zalecenia dotyczące diagnostyki i leczenia zaburzeń czynnościowych układu pokarmowego. Autorzy zwracają uwagę na znaczenie wywiadu dotyczącego dotychczasowej diety przy ustalaniu przyczyny zaburzeń oraz przedstawiają zalecenia dietetyczne we wstępnym leczeniu.
Wartość diagnostyczna badania kału na obecność krwi utajonej – przegląd systematyczny.
Celem badania była ocena odsetka pacjentów z COVID-19 ze współistniejącym dużym ryzykiem zaawansowania włóknienia wątroby oraz określenie czy istnieje związek pomiędzy wynikiem wskaźnika FIB-4 a potrzebą wentylacji mechanicznej pacjentów z COVID-19.
Korzyści z wczesnego wykonania paracentezy u pacjentów z wodobrzuszem w przebiegu marskości wątroby.
Leczenie zgagi opornej na farmakoterapię blokerami pompy protonowej koncentruje się na kontrolowaniu zarzucania żołądkowo-przełykowego za pomocą leków zmniejszających refluks (np. baklofen), operacji antyrefluksowych, neuromodulatorów tłumiących nadreaktywność trzewną (np. dezypramina). Czy którąś ścieżkę postępowanie można uznać za skuteczniejszą od innych, a jeśli tak to w przypadku jakich uwarunkowań?
Celem niniejszego badania była ocena równoważności przezustnej endoskopowej miotomii i laparoskopowej miotomii sposobem Hellera z fundoplikacją sposobem Dora.
Zaleca się wykonanie badania endoskopowego w tym zakresie w ciągu 24 godzin od konsultacji gastroenterologicznej. Rola doraźnej endoskopii wykonanej w odstępie czasowym krótszym niż 24 godziny nie została dotąd oceniona.
Publikacja opiera się na 15 zaleceniach, które odzwierciedlają aktualne i przełomowe doniesienia i zyskały uznanie autorów (będących doświadczonymi endoskopistami i chirurgami z bogatym doświadczeniem w leczeniu martwicy trzustki). Wytyczne zatwierdziły gremia AGA Institute Clinical Practice Updates Commmittee oraz AGA Governing Board.
Celem niniejszego przeglądu systematycznego jest ocena wszystkich miejscowo działających leków stosowanych w leczeniu bólu u chorych po wycięciu guzków krwawniczych.
Autorzy badania przedstawiają wyniki 10-letniej obserwacji.
Wiadomo, że kolonoskopia jest konieczna w przypadku ciężkiego krwawienia. Brakuje jednak wiarygodnych danych na temat optymalnego czasu jej wykonania. To wieloośrodkowe badanie kliniczne z randomizacją przeprowadzono w 15 szpitalach w Japonii.