medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Parasomnie to zbiorcze określenie dla grupy różnorodnych zaburzeń snu. Występują znacznie częściej u dzieci niż u dorosłych. W większości przypadków ich obecność jest przejawem niedojrzałości ośrodkowego układu nerwowego, a nie stanu chorobowego. Z wiekiem częstość ich występowania zmniejsza i nieraz ustępują samoistnie w okresie pokwitania.
Omówienie wytycznych American Academy of Neurology 2020. Zaburzenia snu obejmują między innymi: trudności w zasypaniu i podtrzymaniu snu, nieregularny rytm snu i czuwania, częste i przedłużające się przebudzenia w nocy, krótki czas trwania snu czy wczesne budzenie się rano.
Niniejszy artykuł zawiera wiele podstawowych informacji dotyczących fizjologii snu i łagodnych zaburzeń. Pokazuje również jak sobie radzić w przypadku cięższych zaburzeń negatywnie wpływających na funkcjonowanie rodziny.
Behawioralne zaburzenia snu i czuwania, obok głównego problemu zdrowotnego u dziecka, z którym rodzice zgłaszają się do lekarza, są jednym z najczęstszych problemów poruszanych w gabinetach pediatrycznych.
Zasypianie, cykliczne następowanie po sobie snu z szybkimi ruchami gałek ocznych (rapid eye movement – REM) i bez (nonrapid eye movement – NREM), przechodzenie z jednego stadium snu w kolejne, budzenie się ze snu – wszystkie te procesy związane są ze złożonymi zmianami wielu procesów fizjologicznych.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.