Obowiązek szczepienia przeciwko pneumokokom obejmuje dzieci urodzone po 31 grudnia 2016 roku i podlegają one temu obowiązkowi do ukończenia 19. roku życia.
Z informacji przekazanej „Medycynie Praktycznej – Szczepienia” przez Ministerstwo Zdrowia wynika, że w 2022 roku obowiązkowe szczepienie przeciwko pneumokokom należy realizować:
- Skoniugowaną 10-walentną szczepionką przeciwko pneumokokom (PCV-10, Synflorix):
- w populacji ogólnej dzieci,
- w populacji dzieci urodzonych przedwcześnie, ale w ≥27. tygodniu ciąży,
- w populacji dzieci z grup ryzyka inwazyjnej choroby pneumokokowej (IChP).
- Skoniugowaną 13-walentną szczepionką przeciwko pneumokokom (PCV-13, Prevenar 13):
- w populacji dzieci urodzonych ≤26. tygodnia ciąży,
- w populacji dzieci, które rozpoczęły szczepienie preparatem PCV-13 w 2021 roku w ramach grup ryzyka IChP,
- w populacji dzieci objętych obowiązkiem szczepienia przeciwko pneumokokom, które ukończyły 5. rok życia (z uwagi na wiek dzieci te nie kwalifikują się do szczepienia preparatem PCV-10).
W populacji dzieci należących do grup ryzyka IChP (zakażone HIV, z niedokrwistością sierpowatokrwinkową, z anatomiczną lub czynnościową asplenią, z niedoborami odporności) oraz u niemowląt urodzonych przedwcześnie (<37. tc.) pełne szczepienia podstawowe składa się łącznie z 4 dawek: 3 dawki szczepienia pierwotnego + 1 dawka uzupełniająca (dotyczy to zarówno szczepienia realizowanego preparatem PCV-10, jak i PCV-13).
