Główny Inspektor Sanitarny dr Paweł Grzesiowski na wtorkowym briefingu przedstawił założenia tzw. pakietu antykrztuścowego. Rada Sanitarno-Epidemiologiczna, organ doradczy GIS, zatwierdziła go jednogłośnie. Teraz projekt pakietu trafi do Ministerstwa Zdrowia. Jakie są składowe „pakietu antykrztuścowego” i dlaczego władze sanitarne chcą jego wprowadzenia?
W Polsce, ale również w innych krajach w Europie, notuje się znaczne zwiększenie zachorowalności na krztusiec. Pogorszenie sytuacji epidemiologicznej obserwuje się również w USA. European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC) zwróciło uwagę, że sytuacja epidemiologiczna krztuśca pogorszyła się już w połowie 2023 roku (p. ECDC ponownie ostrzega przed krztuścem).
Z danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego-Państwowego Zakładu Higieny wynika, że w okresie od 1 stycznia do 15 grudnia 2024 roku w Polsce zgłoszono 30 684 zachorowania na krztusiec (zapadalność: 81/100 000). W analogicznym okresie w poprzednim roku – 871 zachorowań (zapadalność: 2,31/100 000). Ostatnie 2 tygodnie to ponad 2 tys. zgłoszonych przypadków krztuśca.
Dr Paweł Grzesiowski skomentował, że tak dużej zachorowalności na krztusiec nie obserwowano od 50 lat. – Nie jest to problem tylko Polski, ale całej Europy, również w USA obserwuje się zwiększenie aktywności tej bakterii – dodał. Zwrócił również uwagę, że ponad 50% zgłoszonych zachorowań na krztusiec dotyczy dzieci i młodzieży w wieku 10–17 lat. Zgodnie z polskim Programem Szczepień Ochronnych (PSO) dzieci otrzymują 2 dawki przypominające szczepienia przeciwko krztuścowi – w 6. roku życia (DTaP) oraz w 14. roku życia (Tdap). W opinii GIS nie zapewnia to optymalnej ochrony przed krztuścem w całym okresie szkolnym.
W związku z pogarszającą się sytuacją epidemiologiczną krztuśca w Polsce GIS oraz Rada Sanitarno-Epidemiologiczna chcą wprowadzenia w Polsce tzw. pakietu antykrztuścowego.
Projekt „pakietu antykrztuścowego” zakłada:
- zmiany w obowiązkowym PSO – przesunięcie drugiej dawki przypominającej szczepienia przeciwko krztuścowi (Tdap) z 14. roku życia na 11. rok życia i wprowadzenie dodatkowej dawki przypominającej (po 5 latach) w 16.–17. roku życia,
- poprawę dostępu do szczepienia przypominającego przeciwko krztuścowi dla dorosłych – możliwość wykonania szczepienia w aptece przez farmaceutów oraz objęcie szczepionek przeciwko krztuścowi refundacją lub inną formą finansowania ze środków publicznych dla dorosłych z grup ryzyka,
- poprawę diagnostyki krztuśca – wprowadzenie badań diagnostycznych do koszyka świadczeń gwarantowanych lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (nie doprecyzowano jednak o jakie badania diagnostyczne chodzi, ale najprawdopodobniej o serologiczne).
Dr Paweł Grzesiowski podkreśla jednak, że są to interwencje, które wymagają nakładów finansowych. Na razie nie wiadomo w jakim zakresie proponowane działania będzie można sfinansować w ramach budżetu Ministra Zdrowia lub budżet państwa. Projekt „pakietu antykrztuścowego” trafi teraz do minister zdrowia Izabeli Leszczyny.
