ACIP rozszerzył wskazania wiekowe do szczepienia dorosłych przeciwko pneumokokom

Dotychczas amerykański Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP) zalecał szczepienie przeciwko pneumokokom wszystkim dorosłym w wieku ≥65 lat oraz w wieku 19–64 lat z dodatkowymi czynnikami ryzyka inwazyjnej choroby pneumokokowej (IChP). Na posiedzeniu w grudniu 2024 roku ACIP podjął decyzję o rozszerzeniu kryteriów wiekowych dla szczepienia przeciwko pneumokokom.

Zgodnie z zaleceniami ACIP ze stycznia 2025 roku szczepienie przeciwko pneumokokom zaleca się:¹

1. wszystkim dorosłym w wieku ≥50 lat,
2. dorosłym w wieku 19–49 lat z dodatkowymi czynnikami ryzyka IChP.

W pozostałym zakresie dotychczasowe zalecenia nie zmieniły się (p. Jak szczepić dorosłych przeciwko pneumokokom?).²

Decyzję o rozszerzeniu wskazań wiekowych do szczepienia przeciwko pneumokokom u dorosłych podjęto na podstawie opublikowanych i nieopublikowanych danych naukowych dotyczących zachorowalności i umieralności z powodu IChP, wyszczepialności przeciwko pneumokokom w populacji USA oraz immunogenności i bezpieczeństwa dostępnych szczepionek. Uwzględniono również wyniki analizy efektywności kosztowej. Według ACIP rozszerzenie wskazań wiekowych do szczepienia przeciwko pneumokokom na osoby w wieku ≥50 lat (zamiast ≥65 lat) zwiększy wyszczepialność w populacji oraz zmniejszy zachorowalność i umieralność z powodu IChP w grupie wiekowej 50–64 lat.¹

W sierpniu 2024 roku ACIP wydał także zalecenia dotyczące stosowania skoniugowanej 21-walentnej szczepionki przeciwko pneumokokom (PCV-21). Wskazał, że jest to jedna z dostępnych opcji szczepienia dla dorosłych. Aktualnie szczepionka ta nie jest zarejestrowana w krajach Unii Europejskiej i nie jest dostępna w Polsce.³

Zgodnie z polskim Programem Szczepień Ochronnych na 2025 rok (p. Program Szczepień Ochronnych na 2025 rok dla dzieci i dorosłych) szczepienie przeciwko pneumokokom zaleca się dorosłym: ⁴

1. >50. roku życia (szczególnie >65. rż.);
2. z przewlekłą chorobą serca, przewlekłą chorobą płuc, przewlekłą chorobą wątroby, w tym z marskością wątroby, przewlekłą chorobą nerek i zespołem nerczycowym, z cukrzycą;
3. z wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego, implantem ślimakowym;
4. z anatomiczną lub czynnościową asplenią: sferocytozą i innymi hemoglobinopatiami, z wrodzoną i nabytą asplenią;
5. z zaburzeniami odporności: wrodzonymi i nabytymi niedoborami odporności, zakażeniem HIV, białaczką, chorobą Hodgkina, uogólnioną chorobą nowotworową związaną z leczeniem immunosupresyjnym, w tym przewlekłą glikokortykosteroidoterapią lub radioterapią, szpiczakiem mnogim;
6. uzależnionym od alkoholu, palącym papierosy.

Szczepienie zaleca się realizować w schemacie z użyciem PCV-13 + PPSV-23 lub PCV-20.