Szczepionka przeciwko półpaścowi chroni przez 5 lat od zaszczepienia

Data utworzenia:  17.04.2013
Aktualizacja: 07.07.2014
Persistence of the efficacy of zoster vaccine in the Shingles Prevention Study and the Short-Term Persistence Substudy
Schmader K. i wsp.
Clin. Infect. Dis., 2012; 55 (10): 1320–1328

Opracowała lek. Iwona Rywczak

W badaniu Shingles Prevention Study (SPS; badanie z randomizacją, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby z placebo) oceniono skuteczność szczepionki przeciwko półpaścowi (HZ) u 38 546 osób w wieku >60 lat w ciągu 4 lat obserwacji (szczepionka nie jest jeszcze dostępna w Polsce – przyp. red.). Z populacji badania SPS do kolejnego badania Short-Term Persistence Substudy (STPS) zakwalifikowano 7320 osób z grupy szczepionych i 6950 z grupy placebo. W badaniu STPS okres obserwacji wydłużono do 7 lat po wykonaniu szczepienia. Zachorowania na półpasiec potwierdzano laboratoryjnie (PCR, hodowla wirusa), a w pojedynczych przypadkach na podstawie oceny typowych objawów klinicznych.

Zapadalność na półpasiec w grupie szczepionych i placebo wyniosła odpowiednio 8,4 i 14,0/1000 osobolat, a zapadalność na nerwoból popółpaścowy odpowiednio 0,7 i 1,76/1000 osobolat. Skuteczność szczepionki w zapobieganiu zachorowaniom na półpasiec i nerwoból popółpaścowy wyniosła odpowiednio 39,6 (95% CI: 18,2–55,5) i 60,1% (95% CI:-9,8–86,7), a w zmniejszeniu nasilenia objawów półpaśca 50,1% (95% CI: 14,1–71,0). Uzyskano wprawdzie wartości mniejsze od odnotowanych w badaniu SPS, ale różnica nie była istotna statystycznie. Natomiast skuteczność szczepionki wobec powyższych trzech punktów końcowych, obliczona dla populacji obu badań, wyniosła odpowiednio 48,7 (95% CI: 42,0–54,7), 64,9 (95% CI: 47,4–77,0) i 58,6% (95% CI: 48,6–66,6). Dodatkowo obliczono skuteczność szczepionki w każdym roku po wykonaniu szczepienia i stwierdzono, że uległa zmniejszeniu już po roku. W łącznej analizie populacji badania SPS i STPS wykazano utrzymywanie się skuteczności szczepionki w zapobieganiu zachorowaniom na półpasiec i zmniejszeniu nasilenia objawów choroby przez 5 lat po zaszczepieniu. Wyniki uzyskane dla 6. i 7. roku nie były statystycznie istotne.

Autorzy wyciągnęli wniosek, że w rozszerzonym okresie obserwacji szczepionka przeciwko półpaścowi nadal zmniejszała zapadalność na półpasiec i nerwoból popółpaścowy oraz nasilenie objawów półpaśca, jednak skuteczność szczepionki po upływie 5 lat od zaszczepienia okazała się niepewna.

Wybrane treści dla pacjenta
Konferencje MP
  • Jesień Pediatryczna 2026
    Kraków, 25–26 września
    • najnowsze wytyczne, algorytmy diagnostyczno-terapeutyczne, debaty
    • warsztaty (ćwiczenia na fantomach): m.in. resuscytacja, nakłucie lędźwiowe, otoskopia, USG płuc
    • aż 30 istotnych problemów pediatrycznych z rozwiązaniami
    • 6 sesji tematycznych, różnorodność zagadnień i form prezentacji
    • doświadczeni eksperci, doceniani wykładowcy
  • Rodzinna 2026
    Kraków, 27–28 listopada
    • współczesne wyzwania medycyny rodzinnej w praktyce
    • diagnostyka i decyzje terapeutyczne w podstawowej opiece zdrowotnej
    • choroby przewlekłe w POZ – aktualne standardy postępowania

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.