medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W drugim z 2 artykułów omówiono praktyczne zasady rozpoznawania arytmii oraz postępowania terapeutycznego u chorych z zespołem Wolffa, Parkinsona i White’a (WPW), a więc chorych z preekscytacją w czasie rytmu zatokowego i objawami sercowo-naczyniowymi związanymi z częstoskurczem (kołatanie serca). Wyjaśniono między innymi jak rozpoznać migotanie przedsionków (AF) z preekscytacją na izbie przyjęć bez EKG wykonanego w czasie rytmu zatokowego, jak postępować doraźnie w napadzie częstoskurczu z wąskimi QRS, jeśli nie dysponuje się EKG w czasie rytmu zatokowego oraz jak postępować u chorego z preekscytacją i napadem AF.
Jakie objawy w wywiadzie i badaniu przedmiotowym naprowadziły lekarza na prawidłowe rozpoznanie?
24-letni pacjent chorujący od 5 lat na cukrzycę typu 1, bez innych chorób towarzyszących, zgłosił się na pierwszą wizytę w poradni diabetologicznej w lipcu 2016 roku. Omówienie przypadku.
Pacjent przedstawił 2 wcześniejsze wyniki badań USG jamy brzusznej wykonane przed 3 laty i 11 miesiącami, w których stwierdzono jedynie nieznaczne powiększenie gruczołu krokowego.
Kierując pacjenta na badanie spirometryczne, należy przekazać mu kilka istotnych informacji, które mogą mieć wpływ na wynik tego badania.
W pierwszym z 2 artykułów dotyczących preekscytacji oraz zespołu Wolffa, Parkinsona i White’a (WPW) omówiono definicję preekscytacji i trudności w jej ocenie w elektrokardiogramie spoczynkowym.
Pacjentka nieskarżąca się na żadne dolegliwości zgłosiła się na profilaktyczne badanie USG jamy brzusznej. Matka pacjentki przebyła mastektomię z powodu raka piersi, ojciec jest zdrowy. Wszystkie standardowo oceniane w USG narządy jamy brzusznej nie wykazywały zmian chorobowych. Dodatkowo zbadano jelito grube. Na przedniej ścianie okrężnicy wstępującej uwidoczniono zmianę wielkości 9 mm. Ponadto wykorzystując doplera kolorowego, oceniono stopień jej unaczynienia. Jakie badanie należy wykonać w związku z wykrytą zmianą?
Kwasica ketonowa jest najczęściej występującym ostrym powikłaniem hiperglikemii. Klasycznie jest definiowana jako zespół ostrych zaburzeń przemiany glukozy, tłuszczów i białek, gospodarki wodno-elektrolitowej oraz równowagi kwasowo-zasadowej w wyniku dużego niedoboru insuliny.
Chory (75 lat) z ciężkiego stopnia zwężeniem lewego ujścia tętniczego, znaczną deformacją klatki piersiowej w przebiegu kifoskoliozy odcinka piersiowego kręgosłupa, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc oraz niewydolnością oddechową typu restrykcyjnego został przyjęty do szpitala w celu zabiegowego leczenia wady zastawkowej.
71-letni pacjent, palacz tytoniu zgłosił się do lekarza POZ z powodu suchego, męczącego kaszlu trwającego od 5 dni. W badaniu przedmiotowym nie stwierdzono istotnych nieprawidłowosci ze strony układu oddechowego. Zlecono m. in. RTG, na którym po prawej stronie widać niewielkie plamiste zacienienie.
Interpretacja wysiłkowych testów elektrokardiograficznych – przypadek 19.
Na badanie USG jamy brzusznej zgłosił się mężczyzna, skarżący się na występujące od kilku tygodni uczucie pełności w nadbrzuszu. Jego matka była leczona z powodu raka piersi na podłożu mutacji genu BRCA1. Podczas badanie uwidocznił się wyraźnie powiększony płat lewy wątroby z bardzo licznymi ogniskami izoechogenicznymi i lekko echogenicznym. Za jakimi zmianami przemawiają wykryte zwapnienia w ogniskach wątroby i na jakim narządzie należy się skupić podczas USG u chorego?
60-letni mężczyzna z WZJG, przewlekle leczony mesalazyną, ma od 3 tygodni zaostrzenie choroby. Nie uzyskano poprawy pomimo doustnego leczenia metyloprednizolonem. Chory obecnie ma 6–8 wypróżnień z krwią na dobę, podwyższoną temperaturę ciała, CRP – 60 mg/l, a w surowicy stwierdzono przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii. Czy wskazane jest leczenie przeciwwirusowe?
Pacjentkę przyjęto na oddział neurologiczny z powodu utrzymujących się od kilku godzin drgawek kończyny górnej prawej oraz głowy. Rok wcześniej chora przebyła zabieg neurochirurgiczny z powodu oponiaka okolicy ciemieniowej lewej. Kilka miesięcy później wykonano plastykę opony twardej z powodu przetoki oponowej z okresowym uwypuklaniem płata skórnoczepcowego nad miejscem kraniotomii. Z powodu obserwowanych po tym zabiegu drgawek kończyn prawych rozpoczęto leczenie kwasem walproinowym.
Pacjenta przyjto na oddzia intensywnej opieki medycznej (OIOM) po nagym zatrzymaniu czynnoci serca i resuscytacji. Pacjent by nieprzytomny, jego renice byy szerokie i nie reagoway na wiato. Z powodu niewydolnoci serca i oddechowej stosowano wentylacj mechaniczn oraz cigy wlew amin sympatykomimetycznych. Badanie koronarograficzne uwidocznio dwa odcinki duego zwenia ttnic wiecowych z zachowanym kreniem obocznym.
Pacjenta przyjęto na oddział neurologiczny z powodu podejrzenia choroby Wilsona. W badaniu neurologicznym nie stwierdzono odchyleń od normy mimo zgłaszanego przez pacjenta okresowego drżenia kończyn górnych. Badania laboratoryjne ani badanie okulistyczne nie wykazały nieprawidłowości typowych dla choroby Wilsona.
Na przedstawionym pantomogramie stwierdza się liczne ubytki koron klinicznych zębów oraz głębokie zmiany próchnicowe w odcinkach przyszyjkowych, które odpowiadają próchnicy po radioterapii.
Przeczytaj dyskusję specjalistów dotyczącą nietypowego przebiegu zaburzenia hematologicznego.
Pacjentkę przyjęto na oddział neurologiczny z powodu utrzymujących się od dwóch miesięcy zaburzeń pamięci i uwagi, znacznie utrudniających pracę zawodową. Kobieta zgłaszała również ból głowy i kończyn dolnych oraz zaburzenia równowagi i widzenia (czarne mroczki w całym polu widzenia).
