Anestezjologia i intensywna terapia
Wytyczne
Do jakich wartości glikemii należy dążyć u pacjentów leczonych na OIT?

Do jakich wartości glikemii należy dążyć u pacjentów leczonych na OIT?

17.10.2024

lek. Michał Długaszek

Wybrane treści dla pacjenta

Niedocukrzenie (hipoglikemia) Hipoglikemia (inaczej niedocukrzenie lub potocznie „spadek cukru”) to zmniejszone stężenie glukozy we krwi. Jak rozpoznać objawy hipoglikemii? Co robić, kiedy wystąpi hipoglikemia?
Cukrzyca – typy cukrzycy, badania i sposoby leczenia Cukrzyca to choroba metaboliczna, która charakteryzuje się zwiększonym stężeniem glukozy we krwi (hiperglikemią). Wynika to z defektu wydzielania lub działania insuliny. Przewlekła hiperglikemia w cukrzycy powoduje uszkodzenie, zaburzenie czynności i niewydolność różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Cukrzyca może wystąpić w każdym wieku i zawsze wymaga leczenia.
Zmiany w układzie ruchu związane z cukrzycą Zaburzenia w układzie ruchu w przebiegu cukrzycy zależą od typu cukrzycy, czasu trwania choroby, średniego stężenia glukozy we krwi oraz rodzaju stosowanego leczenia. Ponadto stanowią wypadkową innych procesów patologicznych, często występujących z cukrzycą, takich jak zaburzenia gospodarki lipidowej, wapniowo-fosforanowej, otyłość i nadciśnienie tętnicze.
Utrwalona cukrzyca noworodkowa Utrwalona cukrzyca noworodkowa (permanent neonatal diabetes mellitus – PNDM) to typ cukrzycy, który ujawnia się zwykle w pierwszych miesiącach życia i trwa przez całe życie.
Szczegółowe zalecenia dietetyczne w stanie przedcukrzycowym Stan przedcukrzycowy ma często charakter odwracalny, w przeciwieństwie do cukrzycy. Dlatego też Polskie Towarzystwo Diabetologiczne (PTD) u osób ze stanem przedcukrzycowym zaleca redukcję masy ciała poprzez modyfikację stylu życia, obejmującą aktywność fizyczną i zmniejszenie kaloryczności diety.
Hiperglikemia poranna Hiperglikemia poranna to wzrost stężenia glukozy we krwi rano (po obudzeniu) do wartości przekraczającej górną granicę zalecanego zakresu, który wynosi 70-110 mg/dl (3,9-6,1 mmol/l). Gdy stężenie glukozy wyniesie 250 mg/dl (13,9 mmol/l), mogą wystąpić objawy, takie jak bóle głowy, nudności i wymioty.
Neuropatia cukrzycowa Przyczyną neuropatii cukrzycowej jest duże stężenie glukozy we krwi, w wyniku którego tworzą się tzw. końcowe produkty glikacji wywołujące zmiany w nerwach, takie jak zanik osłonek nerwów (demielinizacja) czy zmiany w samych włóknach nerwowych.
Choroby towarzyszące cukrzycy typu 1 u dzieci i młodzieży Wśród chorób towarzyszących cukrzycy typu 1 należy zwrócić uwagę szczególnie na choroby o podłożu autoimmunologicznym, w tym na najczęściej występujące limfocytarne zapalenie tarczycy (do 20–40%) oraz chorobę trzewną – celiakię (do 10%).
Zespół hiperglikemiczno-hiperosmolalny Zespół hiperglikemiczno-hiperosmolalny to zaburzenie metaboliczne przebiegające ze znacznym odwodnieniem organizmu, powstające zwykle u starszych chorych na cukrzycę typu 2 w wyniku dużych glikemii, zwykle >600 mg/dl (33,3 mmol/l).
Cukrzycowa choroba nerek (CChN; dawniej nefropatia cukrzycowa) Cukrzycowa choroba nerek (dawniej nefropatia cukrzycowa) to uszkodzenie nerek, dotyczące zarówno ich struktury, jak i funkcjonowania, które rozwija się w wyniku przewlekłej hiperglikemii, czyli zwiększonego stężenia glukozy we krwi. Cukrzycowa choroba nerek jest powikłaniem cukrzycy typu 1 i 2. W cukrzycowej chorobie nerek w moczu znajduje się nadmierna ilość białka – albuminy. Leczenie polega przede wszystkim na odpowiednim leczeniu cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii i otyłości, a także stosowaniu leków chroniących nerki, ograniczaniu w diecie białka i sodu.

Nie przegap

Konferencje MP

CARDIO30 WEBCAST
Obejrzyj odcinek 4.
- czwarty odcinek cyklu webcastów Klubu 30 Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego
- nowe metody leczenia niedomykalności zastawki trójdzielnej

Wykłady

Okołooperacyjna opieka kardiologiczna nad pacjentami poddawanymi zabiegom niekardiochirurgicznym

prof. P. J. Devereaux
McMaster University, Kanada

Pacjent z wielochorobowością przed zabiegiem inwazyjnym: interdyscyplinarne przygotowanie obejmujące prehabilitację

prof. Amy H. Ng
The University of Texas at MD Anderson Cancer Center, USA

Postępowanie w zakażeniach krwi

prof. Nishma Singhal
McMaster University, Canada

Żywienie pozajelitowe na oddziale intensywnej terapii

dr n. med. Tomasz Pierścieński
Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Szpital Miejski Gliwice

Co nowego w resuscytacji krążeniowo-oddechowej w 2025 roku?

prof. Bernd W. Böttiger
Uniwersytet w Kolonii, Niemcy

Ekspert

Najczęstsze trudności w diagnostyce częstoskurczów nadkomorowych

dr n. med. Agnieszka Wojdyła-Hordyńska
Uniwersytet Medyczny w Opolu

Znaczenie ultrasonografii w ocenie gotowości do odstawienia wentylacji

dr n. med. Jolanta Cylwik
Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Mazowiecki Szpital Wojewódzki im. św. Jana Pawła II w Siedlcach

Nowe spojrzenie na leczenie bólu przed dotarciem do szpitala

prof. dr hab. n. med. Waldemar Machała¹, dr n. med. Przemysław Guła
¹Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Uniwersalna definicja ARDS 2024: co naprawdę się zmieniło? 

lek. Anna Trojan-Królikowska
Klinika Pulmonologii II Katedry Chorób Wewnętrznych im. prof. A. Szczeklika UJ CM w Krakowie

Postępowanie z pacjentem ze wszczepionym urządzeniem kardiologicznym na OIT – wskazówki dla lekarza dyżurnego

prof. dr hab. n. med. Maciej Sterliński
Narodowy Instytut Kardiologii, Warszawa

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.