Stosowanie interwencji dietetycznych lub psychologicznych u dzieci i młodzieży z objawami ADHD

Skuteczność niefarmakologicznych metod leczenia dzieci i młodzieży z ADHD: przegląd systematyczny z metaanalizą

11.10.2013
Omówienie artykułu: Nonpharmacological interventions for ADHD: systematic review and meta-analyses of randomized controlled trials of dietary and psychological treatments
E.J.S. Sonuga-Barke, D. Brandeis, S. Cortese, D. Daley, M. Ferrin, M. Holtmann, J. Stevenson, M. Danckaerts, S. van der Oord, M. Döpfner, R.W. Dittmann, E. Simonoff, A. Zuddas, T. Banaschewski, J. Buitelaar, D. Coghill, C. Hollis, E. Konofal, M. Lecendreux, I.C.K. Wong, J. Sergeant, European ADHD Guidelines Group
American Journal of Psychiatry, 2013; 170: 275–289

Opracował lek. Rafał Jaeschke
Konsultował prof. dr hab. n. med. Tomasz Wolańczyk, Klinika Psychiatrii Wieku Rozwojowego II Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim oraz Oddziałem Fizjoterapii Uniwersytetu Medycznego w Warszawie

Skróty: ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) – zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniem koncentracji uwagi, EMG – elektromiografia, FFA (free fatty acids) – wolne kwasy tłuszczowe, SMD (standarized mean difference) – standaryzowana różnica średnich

Wprowadzenie

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniem koncentracji uwagi jest przewlekłym zaburzeniem z początkiem w okresie dzieciństwa, charakteryzującym się występowaniem takich grup objawów, jak nadmierna ruchliwość (niezależna od kontekstu społecznego i oczekiwań względem pacjenta), zaburzenia koncentracji uwagi oraz impulsywność. Symptomy te mogą być źródłem znacznego upośledzenia funkcjonowania (Biederman i Faraone 2006). Omawiane zaburzenie występuje u 3–12% osób w wieku ≤18. roku życia oraz u 4–5% dorosłych (Klassen i wsp. 2010).