Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zalecenia PTN dotyczące szczepienia przeciwko COVID-19 chorych na SM

08.01.2021
Opracowano na podstawie: Nojszewska M., Kalinowska A., Adamczyk-Sowa M. i wsp.
Stanowisko Sekcji SM i Neuroimmunologii PTN ws. szczepień przeciwko wirusowi SARS-CoV-2 chorych z SM.
https://ptneuro.pl/pl/o_ptn/aktualnosci/stanowisko_sekcji_sm_i_neuroimmunologii_ptn_ws_szczepien_przeciwko_wirusowi_sars_cov_2_chorych_z_sm (cyt. 07.01.2021)

Grupa robocza ekspertów Sekcji Stwardnienia Rozsianego i Neuroimmunologii Polskiego Towarzystwa Neurologicznego (PTN) opublikowała zalecenia dotyczące szczepienia przeciwko COVID-19 preparatem Comirnaty chorych na stwardnienie rozsiane (SM).

Zalecenia ogólne

  • U chorych na SM szczepienie przeciwko COVID-19 należy realizować z ogólnymi zasadami obowiązującymi w Polsce, w tym wskazanymi w ChPL preparatu Comirnaty.
  • Decyzję dotycząca szczepienia należy podejmować indywidualnie, we współpracy z pacjentem, biorąc pod uwagę ryzyko narażenia na zakażenie SARS-CoV-2, rodzaj terapii, stan układu odpornościowego, ogólny stan zdrowia pacjenta i współwystępowanie innych chorób.

Pacjenci z rozpoznanym SM, którzy nie przyjmują leków modyfikujących przebieg choroby

  • Rozważ jak najszybsze szczepienie, zwłaszcza jeżeli planowane jest włączenie terapii fingolimodem, alemtuzumabem, kladrybiną lub okrelizumabem.

Pacjenci z rozpoznanym SM, którzy przyjmują leki modyfikujące przebieg choroby

Pacjenci leczeni interferonami beta, octanem glatirameru, teryflunomidem, fumaranem dimetylu i natalizumabem

  • Szczepienie można rozważyć na każdym z etapów leczenia (nie jest konieczna zmiana harmonogramu terapii).
  • U pacjentów przyjmujących fumaran dimetylu przed szczepieniem należy oznaczyć poziom limfocytów (w przypadku limfopenii rozważ odroczenie szczepienia do czasu osiągnięcia liczby limfocytów >800 komórek/mm3)

Pacjenci leczeni fingolimodem, okrelizumabem, alemtuzumabem i kladrybiną

  • U pacjentów przyjmujących te leki odpowiedź immunologiczna na szczepienie może być zmniejszona.
  • Zaleca się szczepienie członków rodziny i osób z bliskiego kontaktu (tzw. strategia kokonu)
  • U pacjentów przyjmujących fingolimod nie zaleca się przerywania leczenia na czas szczepienia (w przypadku bardzo małego poziomu limfocytów należy indywidualnie ocenić korzyść ze szczepienia, które może być mniej skuteczne).
  • U pacjentów, u których planuje się leczenie okrelizumabem szczepienie należy zakończyć ok. 4–6 tyg. przed rozpoczęciem terapii; jeżeli nie jest to możliwe można rozważyć szczepienie w trakcie leczenia, optymalnie 4–6 miesięcy po podaniu ostatniej dawki okrelizumabu, a drugą dawkę szczepionki podać 4–6 tygodni przed podaniem kolejnej dawki leku; jeżeli taki schemat realizacji szczepienia nie jest możliwy, to w wyjątkowych sytuacjach (jeżeli korzyści ze szczepienia wyraźnie przewyższają ewentualne ryzyko wystąpienia rzutu choroby) można rozważyć odroczenie podania kolejnej dawki leku. U pacjentów, którzy zakończyli leczenie okrelizumabem (niezależnie od przyczyny) szczepienie najlepiej wykonać ≥6 miesięcy po podaniu ostatniej dawki leku lub po normalizacji liczby limfocytów B.
  • U pacjentów przyjmujących leki powodujące rekonstytucję układu immunologicznego (doustna kladrybina, alemtuzumab) szczepienie można rozważyć ≥3–6 miesięcy po podaniu kursu leczenia. U pacjentów, którzy wymagają podania kolejnego cyklu leczenia w drugim roku terapii, bezpieczne wydaje się odroczenie podania kladrybiny/alemtuzumabu do czasu podania dwóch dawek szczepionki i wytworzenia odporności poszczepiennej, a pełny schemat szczepienia należy zakończyć ≥6 tygodni przed podaniem leku.

Pacjenci przyjmujący inne leki immunosupresyjne (mitoksantron, cyklofosfamid, azatiopryna, metotreksat)

  • Szczepienie wydaje się bezpieczne, jednak odpowiedź immunologiczna na szczepienie może być zmniejszona.

Pacjenci z rzutem choroby przyjmujący duże dawki GKS

  • U pacjentów przyjmujących >40 mg prednizonu lub innego GKS w równoważnej dawce przez ≥7 dni lub >20 mg prednizonu lub innego GKS w równoważnej dawce ≥14 dni, w tym po 3–5-dniowym leczeniu metyloprednizolonem podawanym dożylnie w dawce od 500 mg do 1 g/24h, szczepienie można rozważyć po upływie ≥4–6 tygodni od zakończenia leczenia.

Pacjenci z postacią wtórnie i pierwotnie postępującą SM

  • Pacjenci tacy należą do grupy ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19 i w tej grupie chorych korzyści ze szczepienia znacząco przewyższają ewentualne ryzyko z nim związane.

W oryginale 18. pozycji piśmiennictwa.

Pełna treść stanowiska dostępna jest na stronie internetowej Polskiego Towarzystwa Neurologicznego.

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Przegląd badań