Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy szczepienie przeciwko pneumokokom i meningokokom wpływa na ryzyko wystąpienia choroby Kawasakiego?

17.06.2020
The risk of Kawasaki disease after pneumococcal conjugate & meningococcal B vaccine in England: A self-controlled case-series analysis.
Stowe J. i wsp.
Vaccine, 2020. doi.org/10.1016/j.vaccine.2020.05.089

Opracowała Małgorzata Ściubisz, redaktor serwisu Szczepienia

Choroba Kawasakiego jest chorobą o niejasnej etiologii, a wśród możliwych przyczyn wymienia się m.in. czynniki infekcyjne. W piśmiennictwie opisywano pojedyncze przypadki choroby Kawasakiego, które wystąpiły po szczepieniu (związek czasowy), w tym skoniugowaną szczepionką przeciwko pneumokokom (PCV) i meningokokom grupy B (4CMenB; Bexsero). W przeprowadzonych jak dotąd kilku badaniach dotyczących PCV nie potwierdzono związku przyczynowego z chorobą Kawasakiego, natomiast jak dotąd w żadnym badaniu nie oceniono ryzyka tej choroby po szczepieniu 4CMenB.

W czasopiśmie „Vaccine” opublikowano wyniki brytyjskiego badania obserwacyjnego, w którym oceniono ryzyko choroby Kawasakiego po podaniu PCV-13 i 4CMenB u dzieci w wieku <2 lat. Wykorzystano w nim metodę self-controlled case series, tj. uwzględniono wyłącznie dzieci, u których wystąpiło zdarzenie niepożądane, a ryzyko wystąpienia choroby Kawasakiego (relative incidence – RI) obliczono porównując zapadalność na tę chorobę w okresie ekspozycji (pierwsze 28 dni po szczepieniu) i w okresie kontrolnym.

W Wielkiej Brytanii szczepienia przeciwko pneumokokom rozpoczęto w 2006 roku z użyciem preparatu 7-walentnego (PCV-7), który w 2010 zastąpiono PCV-13. Do stycznia 2020 roku (czyli w okresie objętym badaniem) szczepienie realizowano w schemacie 2+1 (2, 4, 12 mies.). Z kolei powszechne szczepienia przeciwko meningokokom grupy B rozpoczęto w 2015 roku z użyciem preparatu 4CMenB i również realizowane są w schemacie 2, 4, 12 miesięcy.

Od września 2006 roku do lipca 2018 roku zarejestrowano 533 hospitalizacje z powodu choroby Kawasakiego wśród 512 dzieci (64,6% chłopcy) w wieku <2 lat, które otrzymały ≥1 dawkę PCV-13 lub 4CMenB. Spośród 533 przypadków choroby Kawasakiego, 25 wystąpiło w ciągu 28 dni po podaniu wyłącznie PCV-13, 47 przypadków po jednoczasowym podaniu PCV-13 i 4CMenB. Nie odnotowano żadnego przypadku choroby Kawasakiego w ciągu 28 dni po podaniu samej 4CMenB, nie odnotowano także żadnego zachorowania w ciągu 7 dni po podaniu PCV-13 lub 4CMenB. Autorzy zebrali również dane na temat innych szczepionek podawanych jednoczasowo z PCV-13 i 4CMenB (z 1. i 2. dawką najczęściej podawano DTPa, a z 3. dawką – MMR).

Wykazano, że u dzieci w wieku <2 lat ryzyko choroby Kawasakiego w ciągu 28 dni po podaniu 1., 2., lub 3 dawki PCV-13 lub 4CMenB było mniejsze lub podobne do ryzyka obserwowanego w okresie kontrolnym (RI wyniosło odpowiednio: 0,51 [95% CI: 0,34–0,78] lub 1,03 [95% CI: 0,54–1,98]). Ryzyko choroby Kawasakiego było podobne także w ciągu 28 dni po podaniu 1. lub 2. dawki PCV-13 (RI: 0,62 [95% CI: 0,38–1,11]), w tym także w ciągu 7 i 8–28 dni (RI wyniosło odpowiednio: 0,42 [95% CI: 0,16-1,11] i 0,68 [95% CI: 0,41–1,14]). W ciągu 28 dni po podaniu 3. dawki PCV-13 ryzyko choroby Kawasakiego było mniejsze niż w okresie kontrolnym (RI: 0,30 [95% CI: 0,11–0,77]). Efekt taki obserwowano również w ciągu 8–28 dni po podaniu 3. dawki PCV-13 (RI: 0,19 [95% CI: 0,05–0,78]), ale nie w ciągu 7 dni (RI: 0,56 [95% CI: 0,15–2,06]). Ryzyko choroby Kawasakiego w ciągu 28 dni po podaniu 1. lub 2. dawki 4CMenB nie różniło się od ryzyka w okresie kontrolnym (RI: 1,03 [95% CI: 0,51–2,05]), podobnie jak w okresie 7 i 8–28 dni po podaniu (RI wyniosło odpowiednio: 0,76 [95% CI: 0,15-3,87]) i 1,1 [95% CI: 0,52-2,32]) 4CMenB. W ciągu 28 dni po podaniu 3. dawki 4CMenB ryzyko choroby Kawasakiego również było podobne do ryzyka obserwowanego w okresie kontrolnym (IR: 0,64 [95% CI: 0,08–5,26]). Ryzyko choroby Kawasakiego nie zależało od preparatu użytego do szczepienia przeciwko pneumokokom (PCV-7 lub PCV-13).

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że szczepienie PCV-13 i 4CMenB nie zwiększają ryzyka choroby Kawasakiego u dzieci w wieku <2 lat. Natomiast obserwowany efekt ochronny szczepienia PCV w 2. roku życia wymaga oceny i potwierdzenia w kolejnych badaniach.

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Przegląd badań