Opracowały: lek. Iwona Rywczak, mgr Małgorzata Ściubisz
W badaniu kliniczno-kontrolnym oceniono skuteczność rzeczywistą (efektywność) szczepionki przeciwko ospie wietrznej w zapobieganiu zachorowaniom na ospę u dzieci w wieku szkolnym (≥4 lat) w środowiskach, w których nie notowano ognisk epidemicznych tej choroby. Od maja 2009 roku do czerwca 2011 roku w 2 ośrodkach aktywnego nadzoru epidemiologicznego w Antelope Valley i Filadelfii zarejestrowano 125 zachorowań na ospę u dzieci. Dla tych dzieci dobrano grupę kontrolną liczącą 408 osób.
Wśród osób zaszczepionych 2 dawkami szczepionki nie odnotowano zachorowań o ciężkim przebiegu (>500 wykwitów ospowych). W porównaniu z osobami nieszczepionymi, skuteczność rzeczywista 1 dawki szczepionki przeciwko ospie wietrznej w zapobieganiu zachorowaniom na ospę rozpoznaną na podstawie objawów klinicznych wyniosła 75,6% (95% CI: 38,7–90,3), a w przypadku zachorowań o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu (>50 wykwitów) – 78,1% (95% CI: 12,7–94,5). Natomiast skuteczność rzeczywista 2 dawek szczepionki wyniosła odpowiednio 93,6% (95% CI: 75,6–98,3) i 97,9% (95% CI: 83,0–99,7). Dodatkowa (inkrementalna) skuteczność rzeczywista szczepionki podanej zgodnie z 2-dawkowym schematem (2 dawki vs 1 dawka) wyniosła 87,5% (95% CI: 74,9–93,7) w zapobieganiu ospie niezależnie od jej ciężkości oraz 94,1% (95% CI: 72,4–98,8) w przypadku zachorowań o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu. W analizie uwzględniającej wyłącznie przypadki potwierdzone laboratoryjnie skuteczność rzeczywista 2 dawek szczepionki wyniosła 95,9% (95% CI: 23,2–99,8), a dodatkowa skuteczność rzeczywista 97,3% (95% CI: 88,9–100). Ze względu na zbyt małą liczbę przypadków obliczenie efektywności 1 dawki było niemożliwe.
W ocenie zachorowań wśród osób zaszczepionych, u dzieci, które otrzymały 2 dawki, nie stwierdzono związku pomiędzy ryzykiem zachorowania a czasem, jaki upłynął od podania drugiej dawki szczepionki.
Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że w porównaniu z 1-dawkowym schematem, szczepienie 2 dawkami szczepionki przeciwko ospie wietrznej skutkowało lepszą ochroną przed zachorowaniem u dzieci w wieku szkolnym w środowiskach wolnych od ognisk epidemicznych tej choroby.
