medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Artykuł zawiera skalę oceny bólu także w wersji ukraińskej (pdf do wydruku). Skala ta cechuje się znaczną powtarzalnością wyników i jest przydatna w zastosowaniach naukowych. Ze względu na jej zrozumiałość dla pacjentów i łatwość stosowania jest obecnie polecana w praktyce klinicznej zarówno do oceny bólu ostrego, jak i przewlekłego.
Ze względu na patomechanizm ból może powstawać na skutek bezpośredniej aktywacji receptorów bólowych – nocyceptorów (ból fizjologiczny) lub też w następstwie zmian ich właściwości, jak w bólu zapalnym czy neuropatycznym. Ze względu na lokalizację, ból można podzielić na somatyczny (ze struktur powierzchownych) lub trzewny (z narządów wewnętrznych w jamach ciała).
Przewlekły ból kręgosłupa jest trudny w leczeniu. Jak wykazano, w 50% przypadków ból mija do 2 tygodni, a u 15% chorych trwa do 3 miesięcy. W leczeniu farmakologicznym stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i paracetamol. W przypadku nieskuteczności tej terapii, przeciwwskazania do jej stosowania lub gdy ból ma takie natężenie, że chory wymaga stosowania leków opioidowych można włączyć przez krótki okres czasu analgetyki opioidowe oraz leki rozluźniające mięśnie szkieletowe.
Ogrzewanie i nawilżenie dwutlenku węgla służącego do insuflacji podczas operacji laparoskopowej w porównaniu z użyciem nieogrzanego i suchego dwutlenku węgla wiąże się ze zmniejszeniem nasilenia dolegliwości bólowych w dobie operacji i w 1. i 3. dniu po operacji.
84 chorych operowanych z powodu ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego sposobem otwartym z dostępu nad prawym dołem biodrowym poprzez cięcie z rozwarstwieniem mięśni.
Jaka jest skuteczność w odniesieniu do natężenia bólu po operacji poszczególnych technik znieczulenia do operacji oraz różnych rodzajów leków przeciwbólowych podawanych różnymi drogami u chorych operowanych z powodu przepukliny pachwinowej sposobem otwartym?
U chorych z bólem pooperacyjnym podanie paracetamolu z kodeiną, w porównaniu z placebo, skuteczniej zmniejsza natężenie bólu i potrzebę zastosowania innego leku przeciwbólowego, ale zwiększa ryzyko łagodnych i przemijających zdarzeń niepożądanych.
Obecność 4 z 5 objawów podmiotowych lub przedmiotowych (ból pulsujący, umiejscowiony po jednej stronie, napady bólu trwające 4–72 h, ból "obezwładniający", nudności lub wymioty) pozwala z dużym prawdopodobieństwem rozpoznać migrenę u osób z bólem głowy niezwiązanym z urazem. Kilka pojedynczych objawów zwiększa prawdopodobieństwo istotnej zmiany patologicznej wewnątrzczaszkowej i pozwala wyłonić chorych wymagających wykonania badań neuroobrazowych (m.in. ból głowy klasterowy albo inny niż ból napięciowy i migrena oraz ból z aurą albo z towarzyszącymi nieprawidłowościami w neurologicznym badaniu przedmiotowym).
Istnieje wiele metod służących określeniu natężenia bólu opierających się na ocenie chorego.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
